Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός | Ορθόδοξοι Πατέρες Our Lord Jesus Christ | Orthodox Fathers

»»»    Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ


Γιατί ὁ κόσμος δέν πιστεύει;

Ὅμως οὔτε τό κήρυγμα οὔτε τά θαύματα τοῦ Κυρίου εἶχαν τήν πρέπουσα ἐπίδραση στούς ἑβραίους ἀρχιερεῖς, γραμματεῖς, φαρισαίους καί σαδδουκαίους• παρ' ὅτι - μέ ἐξαίρεση ἴσως τούς σαδδουκαίους - ὅλοι οἱ ἄλλοι ἤξεραν πολύ καλά τόν νόμο τοῦ Θεοῦ. Δέν ἦσαν ξένοι στόν Θεό, ἐχθροί τοῦ Θεοῦ, μόνο ἐξ αἰτίας τῆς ροπῆς στήν ἁμαρτία, ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Αὐτοί ἔγινα ἠθελημένα ἐχθροί τοῦ Θεοῦ. Καί ἔμειναν σ' αὐτό ἀσάλευτα σταθεροί. Ἐπῆραν τήν σφραγῖδα τοῦ ἐχθροῦ τοῦ Θεοῦ. Μέ τήν δική τους αὐτεξούσια θέληση. Μέ τήν δική τους γνώμη. Ἐπειδή ἤθελαν νά κάνουν ἐκείνη τήν ζωή (καί μάλιστα νά προκόψουν σ' ἐκείνη τήν ζωή!), πού τό ἅγιο Εὐαγγέλιο τήν θεωρεῖ ψυχώλεθρη! Μέ τέτοιο φρόνημα δέν ἦταν δυνατό νά δώσουν σημασία στά λόγια τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Καί δέν εἰσάκουσαν, ὅπως ὤφειλαν, τόν λόγο Του. Δέν τοῦ ἔδωκαν σημασία. Προσπαθοῦσαν μόνο νά Τόν ψαρεύουν! Νά τοῦ πιάνουν λόγια, πού τά εὕρισκαν νά ἐπιδέχωνται παρερμηνεῖες, καί τά χρησιμοποιοῦσαν γιά νά Τόν κατηγοροῦν. Ἔτσι γίνεται συνήθως. Ὅποιος ἔχει μῖσος ἐναντίον κάποιου ἄλλου, ἐποικοδομεῖ ἐπάνω στά λόγια ἐκείνου πού μισεῖ! «Διατί ὁ λόγος ὁ ἐμός οὐ χωρεῖ ἐν ὑμῖν; ἐρώτησε τούς ἐχθρούς Του ὁ Σωτῆρας μας, ὅταν τούς εἶδε νά ἀποκρούουν μέ πεῖσμα τή σωτηρία, πού τούς ἐπρότεινε. Γιατί δέν τά καταλαβαίνετε τά λόγια μου; Γιατί δέν δέχεσθε το λόγο μου πού δίνει ἴαση; Ἐπειδή δέν μπορεῖτε οὔτε νά τόν ἀκούσετε! Ἐπειδή σᾶς εἶναι ἀνυπόφορος! Ἐπειδή εἶσθε «ψεύδους ἔκγονα». Καί δουλεύετε μόνο μέ τό ψέμα. Γιά αὐτό δέν πιστεύετε σέ μένα, «ἐπειδή ἐγώ τήν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν». «Ὁ ὧν ἐκ τοῦ Θεοῦ τά ρήματα τοῦ Θεοῦ ἀκούει». Γιά αὐτό ἐσεῖς δέν τά ἀκούετε, ἐπειδή δέν εἶσθε «ἐκ τοῦ Θεοῦ». Καί συνέχισε ὁ Κύριος: «Ἄν αὐτά πού κάνω δέν εἶναι ἔργα τοῦ Πατρός μου, μή μέ πιστεύετε. Ἄν ὅμως κάνω τά ἔργα τοῦ Πατέρα μου, καί ἄν ἀκόμη δέν πιστεύετε ἐμένα, τοὐλάχιστον πιστεύσατε στά ἔργα μου. Καί τότε θά τό καταλάβετε καί θά τό πιστεύσετε, ὅτι ὁ Πατήρ ἐν ἐμοί, κἀγώ ἐν Αὐτῷ». Λόγια σταρᾶτα. Καί, σάν λόγια, ἔκλειναν μέσα τους τήν ἀπόλυτη ἀλήθεια.

Πώς ὁ ἄνθρωπος καταντάει ὑπηρέτης τοῦ Ἀντίχριστου

Ὅπως λάμπει ὁ ἥλιος στόν οὐρανό, ἔτσι λάμπει καί ὁ χριστιανισμός. Ὅποιος κλείνει τά μάτια του γιατί ἔτσι τό θέλει, νά ἔχη τό θάρρος νά τό λέη, ὅτι δέν ξέρει τίποτε γιά τόν Χριστό, ἐπειδή ἔτσι τό θέλει! καί ὄχι ἐπειδή δέν ὑπάρχει τάχα φῶς. Ἡ αἰτία, πού οἱ ἄνθρωποι ἀπορρίπτουν τόν Θεάνθρωπο, εἶναι μέσα τους. Κατά τόν ἴδιο τρόπο καί ἡ αἰτία, πού τούς κάνει καί δέχονται τόν ἀντίχριστο, εἶναι καί αὐτή μέσα τους. «Ἐγώ ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μου, εἶπε ὁ Κύριος στούς Ἰουδαίους• μά σείς δέν μέ δεχθήκατε. Ἄν κάποιος ἄλλος ἔλθη στό δικό του ὄνομα, αὐτόν θά τόν δεχθῆτε»[54]!

Ο Αντίχριστος έρχεται

Πλησιάζομε σιγά-σιγά στην περίοδο εκείνη, που θα αρχίσουν να γίνωνται πολλά και καταπληκτικά θαύματα• ικανά να σύρουν στην απώλεια τους ταλαίπωρους εκείνους, που θα έχουν σαρκικό φρόνημα και θα γοητευθούν και πλανηθούν από τα θαύματα αυτά. Ο Αντίχριστος έρχεται. Πως, και με τι θα τον αντιμετωπίσωμε;

Ἀπάτη καί κατεργαριά

Τά σημεῖα τοῦ ἀντιχρίστου θά γεμίσουν ὅλες του τίς ἐνέργειες ἀπάτη καί κατεργαριά. Καί θά τραβήξουν τούς πιό πολλούς ἀνθρώπους νά τόν ἀκολουθήσουν. Οἱ ἐχθροί τοῦ ἀντιχρίστου θά θεωρηθούν  ταραξίες,  ἐχθροί τῆς κοινωνίας καί τῆς τάξης• θά ὑποστοῦν ἀνοιχτές καί συγκεκαλυμμένες διώξεις• καί θά ὑποβληθοῦν σέ σκληρές τιμωρίες καί ποινές.

Γρηγορείτε ουν και προσεύχεσθε

Ο Κύριος μας έχει προαναγγείλει την θλίψη, που θα προηγηθή της Δευτέρας Παρουσίας. Και έδωκε εντολή στους μαθητές Του να έχουν τα μάτια τους ανοιχτά. Και να προσεύχωνται. Τους είπε: «Βλέπετε. Αγρυπνείτε. Προσεύχεσθε. Ουκ οίδατε γαρ πότε ο καιρός εστιν»[112]. Η προσευχή χρειάζεται πάντοτε. Και είναι πάντοτε στον άνθρωπο ωφέλιμη. Γιατί αυτή τον κρατεί σε κοινωνία με τον Θεό και υπό την σκέπη Του. Αυτή τον φυλάει από τη φιλαυτία και την αυτοπεποίθηση και από το παραστράτημα της ματαιοδοξίας και της υπερηφάνειας. Και μην ξεχνάμε, πως όλους αυτούς τους λογισμούς, επακόλουθα, κακές συνέπειες της πτώσεως, του ενσπείρουν στο νου μας τα εκπεσόντα πνεύματα της πονηρίας.

Σε περίοδο θλίψης και κινδύνων, ορατών και αοράτων, η προσευχή χρειάζεται ακόμη πιο πολύ. Γιατί είναι η έκφραση της απάρνησης της αυτοπεποίθησης και έκφραση της ελπίδας στο Θεό. Γιατί εφέλκει σε μας την θεία βοήθεια. Και ο παντοδύναμος Θεός έρχεται συνεργός μας. Και με ενέργειές Του θαυμαστές μας βγάζει από τις δύσκολες περιστάσεις, που βρισκόμαστε.

Με τις δοκιμασίες γινόμεθα δόκιμοι

Εξηγώντας μας πόσο αναγκαίες είναι οι θλίψεις για τον αθλητή του Χριστού ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέγει:

«Οι δοκιμασίες είναι ωφέλιμες σε όλους ανεξαιρέτως. Αν ήσαν ωφέλιμες σε ένα Παύλο, ας σιωπήση από μόνο του το κάθε στόμα, που λέει, πως δεν ωφελούν! Γιατί διαφορετικά, θα το κάνη να σιωπήση ο ίδιος ο Θεός! Γιατί, όποιος ειπή πως οι δοκιμασίες δεν είναι ωφέλιμες, αυτόματα γίνεται υπόδικος ενώπιον του Θεού[92].

Πρόλογος

Θαύματα καί σημεῖα - Ἅγιος Ἰγνάτιος (Ἀλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ)

Τό βιβλίο αὐτό ἐκδόθηκε γιά πρώτη φορά τό 1987. Ἀπό τότε ἐκυκλοφόρησε σέ 4 ἐκδόσεις (= 20.000 ἀντίτυπα).

Μᾶς μιλάει γιά τήν τάση πού ἔχουν μερικοί εὐσεβεῖς, νά ἀναζητοῦν μέ λαχτάρα «θαύματα καί σημεῖα», «θαυματουργούς», «σημειοφόρους», «χαρισματούχους».

Μᾶς λέγει, ὅτι δέν πρέπει νά λιγωνόμαστε γιά «θαύματα καί σημεῖα». Γιατί μέ «θαύματα καί σημεῖα», καί μάλιστα μεγάλα καί καταπληκτικά, θά προσπαθήσει νά μᾶς πλανήσει ὁ ἀντίχριστος, τότε πού θά ἔλθει.

Τί ζητοῦσαν οἱ Φαρισαῖοι;

Οἱ Φαρισαῖοι δέν ἔμεναν ἱκανοποιημένοι μέ τά θαύματα, πού ἔκανε ὁ Κύριος. Τά εὕρισκαν χωρίς πολλή σημασία. Καί τοῦ ζητοῦσαν ἕνα θαῦμα μέ ἰδιαίτερη σημασία: ἕνα - ὅπως τό ἔλεγαν οἱ ἴδιοι - «σημεῖον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ»[1] Ἡ ἀπαίτησή τους γιά ἕνα τέτοιο θαῦμα, ἔκφραση μιᾶς δικῆς τους ἀντίληψης γιά τά σημεῖα καί τά θαύματα, ἐπανελήφθη πολλές φορές.

Ὁ σταυρός μας καὶ ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ

Ὁ Κύριος εἶπε στοὺς μαθητές Του: «Ὅποιος θέλει νὰ μὲ ἀκολουθήσει, ἂς ἀπαρνηθεῖ τὸν ἑαυτό του, ἂς σηκώσει τὸν σταυρό του κι ἂς μὲ ἀκολουθεῖ».

Γιατὶ εἶπε, «τὸν σταυρό του»; Ἐπειδὴ εἶναι σταυρὸς προσωπικός. Κάθε ἄνθρωπος, δηλαδή, ἔχει νὰ σηκώσει τὸν δικό του σταυρό, ὁ ὁποῖος, ὅμως, ὁνομάζεται συνάμα καὶ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ.

Γιὰ κάθε ἄνθρωπο «ὁ σταυρός του» εἶναι οἱ θλίψεις καὶ οἱ ὀδύνες τῆς ἐπίγειας ζωῆς, θλίψεις καὶ ὀδύνες προσωπικές.

Γιὰ κάθε ἄνθρωπο «ὁ σταυρός του» εἶναι ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καὶ οἱ ἄλλες ἀσκήσεις τῆς εὐσέβειας, μὲ τὶς ὁποῖες ταπεινώνεται ἡ σάρκα καὶ ὑποτάσσεται τὸ πνεῦμα. Εἶναι κι αὐτὲς προσωπικές, καθώς πρέπει νὰ ἀναλογοῦν στὶς δυνάμεις τοῦ καθενός.

Γιὰ κάθε ἄνθρωπο «ὁ σταυρός του» εἶναι οἱ ἁμαρτωλὲς ἀδυναμίες καὶ τὰ πάθη, προσωπικά ἐπίσης. Μὲ ὁρισμένα ἀπ' αὐτὰ γεννιέται, ἐνῶ ἄλλα τὰ ἀποκτᾶ στὴν πορεία τῆς ἐπίγειας ζωῆς του.

Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ.

Μυστική σημασία

Μερικά ἀπό τά θαύματα τοῦ Κυρίου μας εἶχαν μιά μυστική σημασία. Μά αὐτό δέν σημαίνει πώς τά θαύματα αὐτά δέν εἶχαν κάποιο ἰδιαίτερο σκοπό. Ἀντίθετα μάλιστα. Ὑποδήλωναν μιά εὐεργεσία γενική• γιά όλους• πού ἦταν πιά καιρός νά ἐκχυθῆ σέ ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα. Ἕνα τέτοιο θαῦμα ἦταν ἡ ξήρανση τῆς ἄκαρπης συκής.

α. ἡ ξήρανση τῆς ἄκαρπης  συκής

Ἡ ἄκαρπη συκιά ἦταν πλούσια σέ φύλλα. Μόνο σέ φύλλα[31]. Γιά τό δένδρο αὐτό ἡ ἁγία Γραφή, στήν διήγηση γιά τήν πτώση τῶν πρωτοπλάστων πατέρων, μᾶς λέγει πώς ἡ συκιά ἦταν ἕνα ἀπό τά δένδρα τοῦ Παραδείσου[32]. Ἀπό αὐτό ἐπῆραν ὁ Ἀδάμ καί ἡ Εὔα φύλλα γιά νά κρύψουν τήν γύμνωσή τους. Πρίν πέσουν στήν ἁμαρτία, οἱ προπάτορές μας δέν εἶχαν καθόλου αἰσθανθῆ πώς ἦσαν γυμνοῖ. Δέν τήν αἰσθάνονταν τότε τήν γυμνότητά τους. Τούς τήν ἔδειξε μετά ἡ ἁμαρτία. Αὐτό μᾶς λέει, πώς πρέπει νά εἶναι σωστή ἡ ἄποψη τῶν ἁγίων πατέρων, πού μᾶς λένε πώς ὁ ἀπαγορευμένος καρπός ἦταν σῦκο. Κατευθυνόμενος πρός τήν Ἱερουσαλήμ ὁ Κύριος, μᾶς λέγει τό Εὐαγγέλιο, ἐπείνασε. Καί ἐπῆγε σέ μιά συκιά. Μά δέν βρῆκε σ' αὐτήν καρπό. Καί δίκαια δέν βρῆκε. Γιατί τόν ζητοῦσε παράκαιρα. Παράκαιρα εἶχε ἀφήσει τόν Ἑαυτό Του ὁ Κύριος καί νά αἰσθανθῆ τήν πείνα[33]. Τό ἔκαμε, γιά νά δείξη, ὅτι ἡ ἐπιθυμία τῶν προπατόρων νά φᾶνε τόν ἀπαγορευμένο καρπό δέν ἦταν σωστή• ἦταν παράκαιρη. Γι' αὐτό ἐπῆγε στή συκιά παράκαιρα, ἐποχή πού δέν ἦσαν καιρός σύκων. Γι' αὐτό ἐπείνασε παράκαιρα. Ἐπειδή ἦλθε νά ἄρη καί νά διορθώση ὅλες μας τίς κακές ἐπιθυμίες. Καί νά τίς σβήση.

Ἡ ἀποστασία προστάδιο τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἀντιχρίστου

Ὁ ἀντίχριστος θά ἔλθη στόν καιρό του• τήν ἐποχή πού θά τοῦ καθωρίσθη. Θά προηγηθῆ μιά γενική ἀποστασία. Τό μέγιστο μέρος τῶν ἀνθρώπων θά ἐγκαταλείψουν τήν χριστιανική πίστη. Ἡ ἀποστασία θά εἶναι τό προστάδιο. Θά προετοιμάση τόν κόσμο νά δεχθῆ τόν ἀντίχριστο. Καί μάλιστα νά τόν δεχθοῦν μέ τό δικό του πνεῦμα, πού τότε θά μπῆ στήν δομή τῆς σκέψης τῶν ἀνθρώπων.

Τὸ ποτήρι τῶν θλίψεων

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

Μιὰ χάρη ζήτησαν ἀπὸ τὸν Χριστὸ δύο ἀγαπημένοι μαθητές Του, ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης, λίγο πρὶν τὸ Πάθος Του.

-Διδάσκαλε, τοῦ εἶπαν, θέλουμε αὐτὸ ποὺ θὰ σοῦ ζητήσουμε νὰ μᾶς τὸ κάνεις. -Τὶ θέλετε νὰ κάνω γιὰ σᾶς; ρώτησε Ἐκεῖνος. -Ὅταν θὰ ἐγκαταστήσεις τὴν ἔνδοξη βασιλεία Σου, τοῦ ἀποκρίθηκαν, βάλε μας νὰ καθίσουμε ὁ ἕνας στὰ δεξιά Σου καὶ ὁ ἄλλος στὰ ἀριστερά Σου. -Δὲν ξέρετε τὶ ζητᾶτε, τοὺς εἶπε τότε ὁ Ἰησούς. Μπορεῖτε νὰ πιεῖτε τὸ ποτήρι τῶν παθημάτων ποὺ θὰ πιῶ ἐγὼ καὶ νὰ βαπτιστεῖτε μὲ τὸ βάπτισμα μὲ τὸ ὁποῖο θὰ βαπτιστῶ ἐγώ;-Μποροῦμε, τοῦ λένε.

Καὶ ὁ Ἰησοῦς τοὺς ἀπάντησε:

-Τὸ ποτήρι ποὺ θὰ πιῶ ἐγὼ θὰ τὸ πιεῖτε, καὶ μὲ τὸ βάπτισμα τῶν παθημάτων μου θὰ βαπτιστεῖτε. Τὸ νὰ καθίσετε ὅμως στὰ δεξιά μου καὶ στὰ ἀριστερά μου δὲν μπορῶ νὰ σᾶς τὸ δώσω ἐγώ, ἀλλὰ θὰ δοθεῖ σ' αὐτοὺς γιὰ τοὺς ὁποίους ἔχει ἑτοιμαστεῖ. (βλ. Μάρκ. 10: 35-40)

Τί δείχνει ἡ ἀξίωση αὐτή;

Τί μᾶς δείχνει ἡ κοινή αὐτή ἀξίωση, πού πρόβαλλαν στόν Κύριο ἄνθρωποι μέ τόσο διαφορετικές ἀρχές; Τί μᾶς δείχνει ἡ ἀξίωση αὐτή, πού ἦταν ἔκφραση μιᾶς περιφρόνησης πρός τά καταπληκτικά θαύματα, πού εἶχε κάμει ὁ Κύριος; Ἡ ἀξίωση αὐτή μᾶς δείχνει, τήν ἀντίληψη τῆς σαρκικῆς σοφίας. Μᾶς δείχνει πώς σκέπτονται γιά τά θαύματα, ἐκεῖνοι πού ἔχουν σαρκικό φρόνημα.

Θέλουν νά κάμουν θαύματα

Δύσκολο στόν ἄνθρωπο νά ἔχη δόξα καί τιμή χωρίς ζημία στήν ψυχή του[69].

Ἔργα διαβόλου καί ἔργα Θεοῦ

Πρίν ἀπό τήν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ, πού ὁ Χριστιανισμός, ἡ πνευματική μόρφωση καί ἡ κρίση θά ἀμβλυνθοῦν, καί θά χαλαρώσουν σέ φοβερό βαθμό, θά παρουσιασθοῦν ψευδόχριστοι καί ψευδοπροφῆται, πού θά κάνουν σημεῖα μεγάλα καί τέρατα, μέ ἀποτέλεσμα νά πλανοῦν ἀκόμη καί (ἄν αὐτό εἶναι δυνατόν) ἐκλεκτούς[8].

Ποιοί ζητούν θαύματα

Όπως είπαμε, κάποτε έπαυσαν να γίνωνται θαύματα σε όλα τα μέρη. Ενώ λοιπόν παλαιότερα το κήρυγμα των αγίων αποστόλων και ισαποστόλων, η σπορά του Λόγου, συνωδευόταν κατά κανόνα με θαύματα, τώρα θαύματα εγίνοντο μόνο σε μερικά μέρη και μόνο από ανθρώπους εκλεκτά δοχεία του Πνεύματος.

Σε τι και πόσο βοηθούν τα θαύματα.

Ο Θεός, για να αποκαταστήση την κοινωνία με τον εκπεσόντα άνθρωπο, ευδόκησε να περιβληθή ο Λόγος Του σώμα ανθρώπινο• να φανή ανάμεσά μας• να μας συναναστραφή• να έχη στενή επικοινωνία μαζί μας. Και αφού έτσι μας προσοικειωθή, να μας ανεβάση τον ουρανό.

Σημεία του Χριστού και σημεία του Αντιχρίστου. Σε τι διαφέρουν;

Η αγία Γραφή μας πληροφορεί, ότι λίγο πριν από την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού θα γίνουν «σημεία» στον ήλιο, στην σελήνη, στα άστρα και στην θάλασσα[94]. Παράλληλα μας λέγει, ότι και ο αντίχριστος θα κάμη σημεία στον ήλιο, στην σελήνη, στα άστρα και στον αέρα[95]!

Ὑπομονή μᾶς χρειάζεται

Ἡ πνευματική λογική μας διδάσκει, πώς οἱ ἀρρώστειες καί γενικά οἱ θλίψεις, πού μᾶς στέλνει ὁ Θεός, εἶναι μέσα ἔκφρασης τοῦ ἐλέους Του καί τῆς εὐσπλαγχνίας Του γιά μᾶς. Ὅπως τά πικρά φάρμακα τούς ἄρρωστους τούς ὠφελοῦν πιό πολύ ἀπό τά γλυκίσματα, ἔτσι καί αὐτές βοηθοῦν ἐκείνους πού τίς ὑπομένουν στή σωτηρία καί στήν αἰώνια εὐτυχία πιό πολύ ἀπό τά θαύματα!

Δέν μᾶς χρειάζονται θαύματα

Γίνεται λοιπόν φανερό, γιατί οἱ ἅγιοι πατέρες Σισώης, Ποιμήν καί ἄλλοι, ἐνῶ εἶχαν σέ πλούσιο βαθμό τό χάρισμα τῶν ἰαμάτων, ἔκαναν ὅ,τι μποροῦσαν νά τό κρύψουν. Δέν εἶχαν ἐμπιστοσύνη στόν ἑαυτό τους. Ἤξεραν, πώς εἶναι εὔκολο στόν ἄνθρωπο νά «τραπῆ», νά «ξεφύγη». Καί γιά αὐτό περιχαράκωναν, τόν ἑαυτό τους μέ τήν ταπείνωση[76].

Θέλουν νά τούς γίνουν θαύματα

Τόν Δ' Αἰῶνα ζοῦσε στήν Αἴγυπτο ἕνας ἅγιος Γέροντας, πού εἶχε καί αὐτός τό χάρισμα τῶν ἰαμάτων• ἀπό αὐτό εἶχε ἀποκτήσει πολύ μεγάλη δόξα. Γρήγορα ὅμως παρατήρησε, ὅτι ἡ ὑπερηφάνεια τόν ἐξουσίαζε, καί ὅτι δέν ἦταν σέ θέση νά τήν νικήση μέ τίς δικές του δυνάμεις. Καί τότε μέ πολύ θερμή προσευχή κατέφυγε στό Θεό. Καί Τόν παρακάλεσε νά ἐπιτρέψη νά δαιμονισθῆ• γιά νά ταπεινωθῆ.

Πότε ζητοῦμε τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ

Ἀπό αὐτές τίς σκέψεις τοῦ ἁγίου, βγαίνει τό συμπέρασμα ὅτι• ἐκεῖνοι πού θέλουν νά κάνουν θαύματα, τό θέλουν ἀπό σαρκική πύρωση• παρασυρόμενοι ἀπό πάθη, πού οἱ ἴδιοι δέν τά καταλαβαίνουν• ἔστω καί ἄν τούς φαίνεται, πώς τούς κυβερνάει ὁ ζῆλος γιά τό ἔργο τοῦ Θεοῦ. Στήν ἴδια κατάσταση φιλαυτίας καί σαρκικῆς πυρώσεως εὑρίσκονται καί ἐκεῖνοι πού θέλουν νά ἰδοῦν θαύματα.

Μιά παράξενη τάση

Ἡ σύγχρονή μας «χριστιανική» κοινωνία ἔχη μιά παράξενη τάση: Νά ψάχνη γιά θαύματα καί νά κάνη θαύματα! Τήν τάση αὐτή δέν πρέπει νά τήν ἀφήσωμε νά περάση ἀπαρατήρητη. Μέ κανένα τρόπο. Καί γιά πολλούς λόγους. Καί ἰδιαίτερα, γιατί τήν τάση αὐτή, τήν τάση πού ἔχουν πολλοί νά θέλουν νά κάνουν θαύματα καί νά ψάχνουν γιά θαύματα, οἱ ἅγιοι πατέρες μας τήν καταδικάζουν πολύ αὐστηρά.

Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ

Γιά νά καταλάβωμε, τί σημασία ἔχει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, πρέπει νά τόν τηρήσωμε. Οἱ ἐντολές τοῦ Εὐαγγελίου, ὅταν ἐμεῖς ἀρχίσωμε νά τίς τηροῦμε, ἀρχίζουν καί σιγὰ σιγά μᾶς μεταμορφώνουν• μᾶς ἀναδημιουργοῦν• μᾶς ζωοποιοῦν• μας μεταβάλλουν τόν τρόπο τοῦ σκέπτεσθαι• τά συναισθήματα τῆς καρδιᾶς μας• ἀκόμη καί τό σῶμα μας.

Δέν μᾶς χρειάζονται πιά

Ἄν τά σημεῖα καί τά θαύματα ἦσαν ὁπωσδήποτε ἀπαραίτητα, θά παρέμεναν γιά πάντα. Γιά πάντα παραμένει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Τά θαύματα, σάν πύλη, ἁπλῶς μᾶς ὁδηγοῦν σ' αὐτόν. Αὐτός ἐξαπλώθηκε. Αὐτός κυριάρχησε. Αὐτός κατέκτησε τόν κόσμο. Αὐτός ἑρμηνεύθηκε μέ τόσο ὑπέροχο τρόπο ἀπό τούς ἁγίους Πατέρες.

Τά θαύματα ἄλλοτε καί σήμερα

Τί λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος:

«Γιατί λένε μερικοί, δέν γίνονται σήμερα θαύματα; (τήν ἀπάντηση μου νά τήν ἀκούσετε μέ πολλή προσοχή. Γιατί τό ἐρώτημα αὐτό τό ἀκούω ἀπό πολλούς. Καί τακτικά. Ἀδιάκοπα. Πάντοτε).

Γιατί τότε, ὅσοι ἐλάμβαναν τό βάπτισμα, ἄρχιζαν καί μιλοῦσαν ξένες γλῶσσες, καί τώρα αὐτό δέν γίνεται πιά;

Σημεῖα τῆς αἰώνιας σωτηρίας

Τά θαύματα τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ ἦσαν οἱ πιό μεγάλες ὑλικῆς φύσης εὐεργεσίες, πού μπορεῖ νά φαντασθῆ ὁ ἄνθρωπος. Ποιά εὐεργεσία μπορεῖ νά θεωρηθῆ πιό μεγάλη ἀπό τήν ἐπαναφορά ἑνός νεκροῦ στή ζωή; Ποιά εὐεργεσία θά νομισθῆ πολυτιμότερη ἀπό τήν θεραπεία ἀνίατης ἀσθένειας, πού κάνει τόν ἄνθρωπο νά μή ζῆ, ἐνῶ ἀκόμη ζῆ; πού κάνει τή ζωή νά ὁμοιάζη πιό πολύ μέ θάνατο παρά μέ ζωή;

Ἀφετηρία πίστης

Ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ἐμακάρισε τούς «μή ἰδόντες καί πιστεύσαντες»[41]. Καί διετύπωσε τήν λύπη Του γιά κείνους πού δέν τούς ἱκανοποιοῦσε ὁ λόγος Του καί γύρευαν θαύματα. «Ἐάν μή σημεῖα καί τέρατα ἴδητε (εἶπε στόν βασιλικό ἀξιωματοῦχο τῆς Καπερναούμ) οὐ μή πιστεύσητε»[42]. Καί πράγματι.

Τά θαύματα τοῦ Χριστοῦ

Ἄς ἰδοῦμε ὅμως τώρα τά θαύματα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἶναι δῶρα τοῦ Θεοῦ. Τό δῶρο δέν δίδεται ἀπό ὑποχρέωση. Δίνεται ἀπό καλή διάθεση καί καλωσύνη. Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ὑποχρέωση νά βλέπουν δῶρο καί δωρητή μέ πολλή εὐλάβεια καί εὐγνωμοσύνη. Γιατί ὁ δωρητής εἶναι ὁ Θεός, πού ἔλαβε ἀνθρώπου φύση γιά τήν σωτηρία μας. Καί τό δῶρο Του εἶναι μιά μαρτυρία γι' Αὐτόν.

Τό λάθος τῶν Φαρισαίων

Ἄμεσο ἐπακόλουθο αὐτῶν πού εἴπαμε εἶναι, ὅτι οἱ φαρισαῖοι καί σαδδουκαῖοι, ζητῶντας ἀπό τόν Κύριο σημεῖον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, Τοῦ ζητοῦσαν θαῦμα πού ἔχει τά χαρακτηριστικά τῶν θαυμάτων τοῦ ἀντιχρίστου. Αὐτό λοιπόν ἀκριβῶς, τό ὅτι ζητοῦσαν τέτοιο θαῦμα, ἐξηγεῖ τήν στάση τοῦ Κυρίου ἀπέναντί τους.

Νά πλανήση, εἶ δυνατόν, καί ἐκλεκτούς

Καί πρέπει ἰδιαίτερα νά τό προσέξωμε. Καί νά κλαύσωμε γι' αὐτό. Γιατί τά θαύματα καί οἱ πράξεις τοῦ ἀντιχρίστου θά φέρουν σέ δύσκολη θέση καί τούς πιό ἐκλεκτούς δούλους τοῦ Θεοῦ.

Σημεῖον ἐκ τοῦ Οὐρανοῦ

Ἡ ἀξίωση πού πρόβαλλαν στόν Κύριο, νά τούς κάμη θαύματα, ὅπως ἐκεῖνοι τά ἤθελαν, ἦταν ἁμαρτία. Βαρειά ἁμαρτία. Καί ἐπήγαζε ἀπό τίς βασικές ἀρχές τοῦ σαρκικοῦ φρονήματος. Γιά αὐτό καί ὁ Θεάνθρωπος, ὅταν ἄκουσε τήν τολμηρή αὐτή καί βλάσφημη ἀπαίτησή τους «ἀναστενάξας τῷ Πνεύματι αὐτοῦ, λέγει: «Τί γενεά αὕτη σημεῖον ἐπιζητεῖ; Ἀμήν λέγω ὑμίν• εἰ,εἶ δοθήσεται τή γενεά ταύτῃ σημεῖον.

Θαύματα και σημεία - Άγιος Ιγνάτιος (Αλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ)

Saint Ignatios

Εἶναι φοβερή φτώχεια, ἡ ἔλλειψη τῆς ἀληθινῆς ἐπίγνωσης τοῦ Θεοῦ. Γιατί τότε, παίρνεις τά ἔργα τοῦ διαβόλου γιά ἔργα τοῦ Θεοῦ.



Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ

Κάθε λογισμὸς καὶ κάθε αἴσθηση ὁδηγοῦν σταδιακὰ τὴν ψυχὴ εἴτε πρὸς τὸν παράδεισο εἴτε πρὸς τὴν κόλαση.

Ἄν ὁ λογισμὸς εἶναι ἔλλογος, τότε συνδέει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Θεὸ Λόγο, μὲ τὸν ὕψιστο Λογισμό, μὲ τὴν Παναξία, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ὁ παράδεισος.

παράδεισος

Ἐάν πάλι εἶναι ἄλογος ὁ λογισμὸς ἤ καὶ παράλογος, τότε συνδέει ἀναπόφευκτα τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Παράλογο, τὸν Ἀνόητο, μὲ τὸν διάβολο, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ἡ κόλαση.

Ὅσα ἰσχύουν γιὰ τὸν λογισμὸ, ἰσχύουν καὶ γιὰ τις αἰσθήσεις. Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ, ἀπὸ τὴν γῆ: καὶ ὁ παράδεισος μὰ καὶ ἡ κόλαση τοῦ ἀνθρώπου.

Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ο Ζυγός της Δικαιοσύνης

Ο Ζυγός της Δικαιοσύνης

Η Θεία Λειτουργία

The Arabic Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

The Turkish Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

 

Άγιοι Τόποι

24 Ώρες στους Αγίους Τόπους, Οδοιπορικό σε Μονές 20/04/2019

24 Ώρες στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων 25/04/2019

24 Ώρες στα Βήματα του Χριστού 27/04/2019

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Ἐγὼ πατὴρ, ἐγὼ ἀδελφὸς, ἐγὼ νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφὴ, ἐγὼ ἱμάτιον, ἐγὼ ῥίζα, ἐγὼ θεμέλιος, πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς ἐγώ· μηδενὸς ἐν χρείᾳ καταστῇς. Ἐγὼ καὶ δουλεύσω· ἦλθον γὰρ διακονῆσαι, οὐ διακονηθῆναι. Ἐγὼ καὶ φίλος, καὶ μέλος, καὶ κεφαλὴ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ ἀδελφὴ, καὶ μήτηρ, πάντα ἐγώ· μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ πένης διὰ σέ· καὶ ἀλήτης διὰ σέ· ἐπὶ σταυροῦ διὰ σὲ, ἐπὶ τάφου διὰ σέ· ἄνω ὑπὲρ σοῦ ἐντυγχάνω τῷ Πατρὶ, κάτω ὑπὲρ σοῦ πρεσβευτὴς παραγέγονα παρὰ τοῦ Πατρός. Πάντα μοι σὺ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ συγκληρονόμος, καὶ φίλος, καὶ μέλος. Τί πλέον θέλεις; τί τὸν φιλοῦντα ἀποστρέφῃ; τί τῷ κόσμῳ κάμνεις; τί εἰς πίθον ἀντλεῖς τετρημένον;  περισσότερα »»»

Η Ελλάδα και ο Υμνος της Ελευθερίας

Ελληνική σημαία - Ελλάς - Ελευθερία

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

Υπεραγία Παρθένος Θεοτόκος Μαρία

Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων· ἡ δὲ βουλὴ τοῦ Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει, λογισμοὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. (Ψαλ. 32, 10-11)

εἰ δέ τις τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα τῶν οἰκείων οὐ προνοεῖ, τὴν πίστιν ἤρνηται καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων. (Τιμ.Α 5,8)

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας

Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί. Δεν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἀπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ' ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καἰ ποιὸ τὸ κακό καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.

St Antony the Great

Ἐφ᾿ ὅσον ἐννοεῖς τὰ περὶ Θεοῦ, νὰ εἶσαι εὐσεβής, χωρὶς φθόνο, ἀγαθός, σώφρων, πράος, χαριστικὸς κατὰ δύναμιν, κοινωνικός, ἀφιλόνεικος καὶ τὰ ὅμοια. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀπαραβίαστο ἀπόκτημα τῆς ψυχῆς, νὰ ἀρέσει στὸ Θεὸ μὲ τέτοιες πράξεις καὶ μὲ τὸ νὰ μὴν κρίνει κανέναν καὶ νὰ λέει γιὰ κανέναν, ὅτι ὁ δείνα εἶναι κακὸς καὶ ἁμάρτησε. Ἀλλὰ καλλίτερο εἶναι νὰ συζητᾶμε τὰ δικά μας κακά, καὶ νὰ ἐρευνᾶμε μέσα μας τὴ δική μας πολιτεία, ἐὰν εἶναι ἀρεστὴ στὸ Θεό. Διότι, τί μᾶς μέλει ἐμᾶς, ἐὰν ὁ ἄλλος εἶναι πονηρός;

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ἡ αἰωνιότητα εἶναι φρικιαστικὴ δίχως Θεάνθρωπο, γιατὶ καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι φοβερὸς δίχως τὸν Θεάνθρωπο. Καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο, μονάχα στὸν Θεάνθρωπο ἔχει τὴν τελικὴ καὶ λογικὴ του ἑρμηνεία. Δίχως τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὅλα τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλονται ἀναπόφευκτα σὲ χάος, σὲ φρίκη, σὲ θάνατο, σὲ κόλαση: ἡ φρόνηση σὲ ἀφροσύνη, ἡ αἴσθηση σὲ ἀπόγνωση, ἡ ἐπιθυμία σὲ αὐτοδιάσπαση μέσα ἀπὸ τὴν αὐτοθέωση ἤ τὴν αὐτοεξουθένωση.

περισσότερα