Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός | Ορθόδοξοι Πατέρες Our Lord Jesus Christ | Orthodox Fathers

»»»    Θεοτόκος

Θεοτόκος


Λόγος εις τα Εισόδια της Θεοτόκου - Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

«..Εάν το δένδρο αναγνωρίζεται από τον καρπό, και το καλό δένδρο παράγει επίσης καλό καρπό, η μητέρα της αυτοαγαθότητος, η γεννήτρια της αιώνιας καλλονής, πως δεν θα υπερείχε ασύγκριτα κατά την καλοκαγαθία από κάθε αγαθό εγκόσμιο και υπερκόσμιο;

Παναγία Ελεούσα

Λόγος πανηγυρικὸς εἰς τὴν Γέννησιν τῆς Ὑπεραγίας ἐνδόξου Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας

Ἡγίασε τὸ σκήνωμα Αὐτοῦ ὁ Ὕψιστος. (Δαβίδ)

Προτιθέμενος ν’ ἀπαγγείλω τὸν προσήκοντα πανηγυρικὸν λόγον εἰς δόξαν καὶ τιμὴν τῶν Σεπτῶν Γενεθλίων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ εἰς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην ἀδελφοί, λέγω πρὸς ὑμᾶς ἐν προϊμοίῳ, ὅτι ἀρχὴ καὶ βάσις καὶ θεμέλιον ὅλων τῶν Χριστιανῶν ἑορτῶν εἶναι εἰς ἡμᾶς τοὺς ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς ἡ παροῦσα πανένδοξος καὶ πάνσεπτος ἑορτή καὶ πανήγυρις· ὅτι τουτέστιν εἶναι ἡ πρώτη ἑορτὴ μετὰ τὸν νόμον τὸν Ἰουδαϊκόν καὶ τὰς σκιάς καὶ τοὺς τύπους, διὰ τῆς ὁποίας ἑορτῆς ἔχομεν ἐλευθέραν πλέον τὴν εἴσοδον, ἤτοι εὐκόλως μυούμεθα καὶ κατανοοῦμεν ὅλα τὰ Ὑπερένδοξα μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ τὰ ἀφορῶντα τὴ χάριν καὶ τὴν ἀλήθειαν ἥτις ἐγένετο διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς βροντοφωνεῖ ἐν ἀρχῇ τοῦ κατ᾽ Αὐτὸν Ἱεροῦ Εὐαγγελίου ὁ ὑψιπέτης τῆς θεολογίας Ἀετός, ὁ Υἱὸς τῆς Βροντῆς καὶ ἐπιστήθιος τοῦ Κυρίου μαϑητὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος· εἶναι δὲ αὐτὴ ἡ ἑορτὴ ὁμοῦ καὶ μέση καὶ τελευταία, ἀρχὴν μὲν ἔχουσα τὸ πέρας καὶ τὴν παῦσιν τοῦ νόμου ὅστις ἦτο παιδαγωγός καὶ διδάσκαλος ἡμῶν εἰς τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ ἵνα δι᾿ αὐτῆς τῆς πίστεως δικαιωθῶμεν, ὡς δογματίζει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, μεσότητα δὲ τουτέστι εἶναι ἐν τῷ μέσῳ τοῦ νόμου καὶ τῆς χάριτος καθότι μεταξὺ αὐτῶν ὑπάρχει μεγίστη σχέσις καὶ συνάφεια καὶ ἁρμονία, τοῦ νόμου διηγοῦντος πρὸς τὴν χάριν, ἥτις δι᾽ αὐτοῦ ἐξηγεῖται καὶ σαφῶς κατανοεῖται, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἐν γένει εἶναι τῆς ἀληθείας φανέρωσις εἰς τὸν κόσμον. Διότι τὸ τέλος καὶ ὁ σκοπὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἀπέβλεπεν ὁ νόμος τοῦ Μωϋσέως εἶναι ὁ Χριστὸς οὐχὶ ἀπομακρύνων ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ γράμματος καὶ τῶν τύπων, ἀλλὰ μᾶλλον ὁδηγῶν καὶ φωτίζων καί εἰσάγων ἡμᾶς εἰς τὸ πνεῦμα δηλονότι εἰς τὴν οὐσίαν καὶ τὴν ἀλήθειαν.

Διότι τοῦτο εἶναι ἡ τελείωσις τοῦ νόμου, καθ᾽ ἣν Αὐτὸς ὁ νομοδότης ὁ Χριστὸς ἐκτελέσας ἅπαντα τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου διατασσόμενα, ὡδήγησεν ἡμᾶς δι᾽ αὐτοῦ εἰς τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν οὐσίαν τῆς εἰς Αὐτὸν πίστεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀπέβλεπεν ὁ νόμος, συγκεφαλαιώσας εἰς ἑαυτὸν τὰ σύμπαντα καὶ γενόμενος οὕτω τέλειος καὶ ἀκριβέστατος συμβιβαστὴς τοῦ νόμου καὶ τῆς χάριτος, τὸν μὲν νόμον προτυπώσας καὶ προϋποδείξας, τὴν δὲ χάριν καὶ τὴν οὐσίαν ἁρμονικῶς συνάψας καὶ ἑνώσας ἄνευ συγχύσεως καὶ συμφυρμοῦ τοῦ ἑνὸς πρὸς ἄλλο, ἅτινα εἶναι φύσει διακεκριμένα καὶ ἀσύγχυτα, καὶ οὕτω μετεβίβασεν ἡμᾶς ἀπὸ τῆς δουλείας τοῦ νόμου εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ, καθὼς λέγει ὁ θεῖος Παῦλος διὰ νὰ μὴ εἴμεθα πλέον δοῦλοι ἀλλὰ ἐλεύθεροι ἀπὸ τοὺς τύπους καὶ ἀπὸ τὰς σκιὰς τοῦ νόμου καὶ νὰ προαγόμεθα εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν ἀρετὴν διὰ τῆς εἰς Αὐτὸν πίστεως καὶ ὑπακοῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν ὑψίστην τῶν πρὸς ἡμᾶς εὐεργεσιῶν τοῦ Χριστοῦ, ὅστις διὰ τοῦτο ἐφανερώθη καὶ κατῆλθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ εἰς τοῦτο ἀπέβλεπεν ἡ συγκατάβασις Αὐτοῦ ἵνα τέλειος ὢν Θεὸς γίνῃ καὶ ἀληθής καὶ τέλειος ἄνθρωπος, ὡς Θεάνθρωπος, πρὸς σωτηρίαν τῆς ἁμαρτωλῆς ἀνθρωπότητος.

Η Κοίμησις της Θεοτόκου - Του Αγίου Μάξιμου του Ομολογητού

Τώρα μὲ τὴν Χάριν της θὰ ὁμιλήσωμε περὶ τῆς ἐξόδου καὶ τῆς Μεταστάσεως αὐτῆς ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμον εἰς τὴν αἰώνιον Βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ της. Εἶναι ὄντως φαιδρὰ καὶ χαρμόσυνος γιὰ τὴν ἀκοὴν τῶν φιλοθέων ἡ τοιαύτη διήγησις.

Ὅταν, λοιπόν, ὁ Χριστός, ὁ Θεός μας, εὐδόκησε νὰ μεταθέση τὴν παναγίαν καὶ πανάμωμον μητέρα του ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν εἰς τὴν Βασιλείαν του, προκειμένου νὰ λάβη τὸν ἄφθαρτον στέφανον τῶν ὑπερφυῶν ἀγώνων καὶ ἀρετῶν της, νὰ τὴν τοποθετήση θεομητροπρεπῶς «ἐκ δεξιῶν του, περιβεβλημένην μὲ πορφύραν καὶ πεποικιλμένην ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ» (Ψαλμ. μδ ́, 10) καὶ νὰ τὴν ἀνακηρύξη Βασίλισσαν πάντων τῶν κτισμάτων, ὁδηγῶν αὐτὴν εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος καὶ ἐγκαθιστῶν εἰς τὰ ἐπουράνια Ἅγια τῶν Ἁγίων, τῆς ἐγνωστοποίησε ἐκ τῶν προτέρων τὴν ἔνδοξον αὐτῆς μετάστασιν.

Ἡ Κοίμησις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ὅταν ᾖλθε ἡ στιγμὴ τοῦ τέλους τῆς ἐπίγειας ζωῆς τῆς Θεοτόκου, ἄγγελος Κυρίου τῆς τὸ μετέφερε τρεῖς ἡμέρες πρίν. Ἡ χαρὰ τῆς Παναγίας ἦταν πολὺ μεγάλη διότι θὰ πήγαινε νὰ συναντήσει τὸν Υἱό της καὶ Θεό της. Ἀφοῦ λοιπὸν πῆγε καὶ προσευχήθηκε στὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, γύρισε στὸ σπίτι τοῦ Ἰωάννη καὶ ἔκανε γνωστὴ τὴν κοίμησή της.

Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου - Φώτης Κόντογλου

Φώτης Κόντογλου

«Ἐπὶ σοί Χαίρει, Κεχαριτωμένη. πᾶσα ἡ κτίσις»

«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χεὶρ ἀμυήτων. χείλη δὲ πιστῶν τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως φωνὴν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω: Ὄντως ἀνωτέρα πάντων ὑπάρχεις, Παρθένε ἁγνή». «Ἐσένα ποὺ εἶσαι ζωντανὴ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ, ἂς μὴ σὲ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο, ἀλλὰ χείλια πιστὰ ἂς ψάλλουνε δίχως νὰ σωπάσουνε τὴ φωνὴ τοῦ ἀγγέλου (ὁ ὑμνωδὸς θέλει νὰ πεῖ τὴ φωνὴ τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, ποὺ εἶπε «εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ») κι ἂς κράζουνε: «Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ’ ὅλα Παρθένε ἁγνή».

Ἀλλοίμονο! Ἀμύητοι, ἄπιστοι, ἀκατάνυχτοι, εἴμαστε οἱ πιὸ πολλοὶ σήμερα, τώρα ποὺ ἔπρεπε νὰ προσπέσουμε μὲ δάκρυα καυτερὰ στὴν Παναγία καὶ νὰ ποῦμε μαζὶ μὲ τὸ Θεόδωρο Δούκα τὸ Λάσκαρη, ποὺ σύνθεσε μὲ συντριμένη καρδιὰ τὸν παρακλητικὸ κανόνα:

«Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου με ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε». «Σὰν τὰ μελίσσια ποὺ τριγυρίζουνε γύρω στὴν κερήθρα, ἔτσι κ’ ἐμένα μὲ ζώσανε οἱ ζαλάδες τῆς ζωῆς καὶ πέσανε ἀπάνω στὴν καρδιά μου καὶ τὴν κατατρυπᾶνε μὲ τὶς φαρμακερὲς σαγίτες τους.

Εγκώμια ψαλλόμενα εις την Κοίμησιν της Υπεραγίας Θεοτόκου

Εγκώμια ψαλλόμενα εις την Κοίμησιν της Υπεραγίας Θεοτόκου

Εἰς τὴν Πανένδοξον Κοίμησιν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου - Ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας

Κανεὶς νομίζω δὲν ἀγνοεῖ ὅτι σπουδαιότερος ἀγώνας ρητορικῆς ἐγκωμιαστικοῦ λόγου δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξη ἀπὸ αὐτὸν ἐδῶ, ἐὰν βέβαια ἤθελε προσπαθήσει κανεὶς νὰ τηρήση τὰ καθιερωμένα καὶ πρέποντα.

Ἐγὼ προσωπικὰ δυσκολεύομαι τόσο περισσότερο νὰ ἐπιδιώξω στὴν προκειμένη περίσταση τὸν πρέποντα λόγο, ὅσο νομίζω ὅτι ὅλοι μὲν οἱ ἄνθρωποι ὀφείλουν ἀσφαλῶς αὐτὸ τὸν ἄθλο τῶν ἐγκωμίων πρὸς τὴν Παρθένο, πλὴν ὅμως οὔτε εἶναι καν δυνατὸν νὰ ἐλπίζουν ὅτι θὰ ἀνταποκριθοῦν μὲ τὰ ἐγκώμιά τους στὸ μεγαλεῖο τῆς πραγματικότητας.

Μέγας Παρακλητικός Κανόνας εἰς τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Ψαλμὸς ρμβ΄ (142)

Ἱστορία Ἀρχαία καί Σύντομος τοῦ Ὄρους Ἄθω

Ἀντιγραφεῖσα ἐκ Παλαιᾱς καὶ ἱστορικῆς Περγαμηνῆς καὶ μεταγλωττισθεῖσα ἐκ τοῦ ἀραβικοῡ εἰς τὴν Ἑλληνίδα γλῶσσαν κατὰ τὸ 5390 ἔτος τῆς κοσμογονίας παρὰ Βενιαμίν Μοναχοῦ Ἄραβος, Βιβλιοφύλακος δὲ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὅρους Σινᾶ.

Μετὰ τὴν τριήμερον τοῦ Χριστοῦ Ἀνάστασιν, τὴν ἔνδοξον αὐτοῦ εἰς οὐρανοὺς ἀνάληψιν κατὰ τὸ 5541 τῆς κοσμογονίας, ἦσαν πάντες οἱ Ἀπόστολοι κατὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ὑπερώῳ τῆς Ἁγίας Σιών, σύν ΜΑΡΙΑΜ τῇ μητρὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, καὶ ἔβαλον κλήρους πρὸς ἑαυτοὺς εἰς τὸ ὄνομα ἑκάστου τόπου ἐκ τῶν Ἀποστόλων καὶ ποῦ ἀπελθεῖν κηρῦξαι τὸ Εὑαγγέλιον Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Ἔδοξε οὖν τῇ μητρὶ τοῦ Κυρίου αἰτήσασθαι κλῆρον, ὥστε μηδ’ αὕτη εἴη ἄμοιρος τοῦ κηρύγματος. Βαλόντες γοῦν κλῆρον ἔπεσεν ἐπ’ αὑτὴν ὁ κλῆρος ἀπελθεῖν εἰς Ἰβηρίαν τοῦ κηρῦξαι, ἡ δὲ ἀσμένως ἐδέξατο καὶ ἡτοιμάζετο ἀπελθεῖν· ἐπιστὰς τότε ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ ἔφη αὐτῇ: Θεοτόκε Παρθένε, Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ ἐκ σοῦ γεννηθείς, οὔτω σοι κελεύει, μὴ χωρισθῇς τῆς Ἰουδαίας γῆς, ἤτοι τῆς Ἱερουσαλήμ· ὁ γάρ τόπος ὅς σοὶ κεκλήρωται, οὐκ ἐστιν ἡ Ἰβηρία, ἀλλ’ ἡ Χερσόνησος τῆς Μακεδονίας «Τὸ Ὄρος Ἄθω» καλούμενον, ὅπερ ἀπὸ τοῦ σοῦ προσώπου φωτισθήσεται.

Χαιρετισμοί εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον

Δ' Χαιρετισμοί

Γ' Χαιρετισμοί

Β' Χαιρετισμοί

Α' Χαιρετισμοί

 

Ἐγκώμιος εἰς τὴν ἁγίαν τὴν Θεοτόκον

Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἐπιφανίου ἐπισκόπου πόλεως Κωνσταντίας, τῆς Κυπριωνήσου, ἐγκώμιος εἰς τὴν ἁγίαν τὴν Θεοτόκον

Υπεραγία Θεοτόκος

Τὰς ἐκλαμπούσας μαρμαρυγὰς τῆς Θεοτόκου ἀκτῖνας φοβερὰς καὶ ἀκαταλήπτους δυνάμεις, οὐρανοῦ καὶ γῆς οἰκουμένης μυστήριον, θαῦμα, ἱλαστήριον φράσας ὁ τάλας ἐγὼ, εἰς ἀκριβεστέραν ἔννοιαν ὁ τῆς καρδίας μου ἔνδον σκιρτήσας λογισμὸς βαθείας μνήμης, καὶ ὑψηλοτάτης θεωρίας πειρώμενος φέρειν τὸ θαῦμα, τρόμος καὶ φόβος πολὺς καὶ δεινὸς συνέσχε με, ὦ ἀγαπητοί.

Ο Μικρός Παρακλητικός Kανόνας εις την Υπεραγία Θεoτόκo

Ψαλλoμένoυ ἐν πάσῃ περιστάσει
καὶ ἐν θλίψει ψυχῆς.

Παναγία, Υπεραγία Θεοτόκος, Κοίμηση Θεοτόκου

Τρόπος προσευχῆς διὰ μέσου τῆς Θεοτόκου Μαρίας

Ἔχεις καὶ ἄλλον τρόπο, ἀγαπητέ, νὰ μελετᾷς καὶ νὰ προσεύχεσαι διὰ μέσου τῆς Ἁγίας Θεοτόκου, στρέφοντας τὸ νοῦ σου α´) στὸν οὐράνιο Πατέρα, β´) στὸν Γλυκύτατο Ἰησοῦ, γ´) καὶ τελευταῖο, σ᾿ αὐτὴν τὴν ἐνδοξότατη Μητέρα του.

Ἡ συμβολὴ τῆς Θεοτόκου στὴν θέωσι τοῦ ἀνθρώπου

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μᾶς δίδει αὐτὴν τὴν δυνατότητα, νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τὸν Θεὸ καὶ νὰ ἐπανέλθουμε στὸν πρωταρχικὸ σκοπὸ ποὺ εἶχε τάξει ὁ Θεὸς γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Γι᾿ αὐτὸ ἀναγγέλλεται ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ ὡς ἡ ὁδός, ἡ θύρα, ὁ ποιμὴν ὁ καλός, ἡ ζωή, ἡ ἀνάσταση, τὸ φῶς. Εἶναι ὁ νέος Ἀδάμ, ὁ ὁποῖος διορθώνει τὸ λάθος τοῦ πρώτου Ἀδάμ. Ὁ πρῶτος Ἀδὰμ μᾶς χώρισε ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ τὴν ἀνυπακοή του καὶ τὸν ἐγωισμό του. Ὁ δεύτερος Ἀδάμ, ὁ Χριστός, μᾶς ἐπαναφέρει πάλι στὸν Θεὸ μὲ τὴν ἀγάπη Του καὶ τὴν ὑπακοή Του πρὸς τὸν Πατέρα, ὑπακοὴ μέχρι θανάτου, «θανάτου δὲ σταυροῦ». Προσανατολίζει πάλι τὴν ἐλευθερία μας πρὸς τὸν Θεό, ἔτσι ὥστε προσφέροντάς την σ᾿ Αὐτὸν νὰ ἑνωνόμαστε μαζί Του.

Δύο λόγοι του αγίου Γρηγορίου του θαυματουργού εις τον Ευαγγελισμόν της υπεραγίας θεοτόκου Παρθένου της Μαρίας.

Λόγος πρῶτος

Σήμερον ἀγγελικῇ παρατάξει ὑμνῳδίαι φαιδρύνονται, καὶ τὸ φέγγος τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας τοῖς πιστοῖς καταλάμπεται.

Σήμερον τὸ ἱλαρὸν ἡμῖν ἔαρ, Χριστὸς ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος φαιδρῷ τῷ φωτὶ ἡμᾶς περιέλαμψε, καὶ τὰς τῶν πιστῶν ἐννοίας ἐφώτισε.

Εἰς τὸ γενέσιον τῆς ὑπεραγίας ∆εσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου

Γενέσιον Θεοτόκου

Λαμπρῶς πανηγυρίζει ἡ κτίσις σήμερον,
καινὸν οὐρανὸν τὴν Παρθένον λαμβάνουσα.
Κόρη ἐπὶ γῆς γεγέννηται,
τοῦ Βασιλέως τῶν οὐρανῶν ἐψυχώμενος θάλαμος.
Νεᾶνις εἰς φῶς ἐλήλυθε
τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος φανότερον ἀστράπτουσα.
Βρέφος ἐκ στείρας ἀνέλαμψε,
τῆς παρθενίας τέμενος ἱερώτατον.
Τίς οὐχ ὑπαντήσει πρὸς τὴν πανήγυριν;
τίς οὐ δωροφορήσει ἑόρτια, καὶ τῇ Παρθένῳ φιλούμενα;

∆ῶρον κάλλιστον παρθενεύουσιν ἡ ἀφθαρσία,
γήμασι σωφροσύνη, πλουσίοις μετάδοσις,
πένησιν ἡ εὐχαριστία, ἄρχουσιν ἡ ἡμερότης,
βασιλεῦσιν ἡ δικαιοσύνη, ἱερεῦσιν ἡ ὁσιότης,
τοῖς πᾶσιν ἐν ἅπασιν ἡ εὐνομία.

Ἐπεὶ δὲ τοιαῦτα τὰ δῶρα,
καὶ μετὰ τοιούτων ἡ λαμπροφορία,
δεῦτε σκιρτήσωμεν εὐφρόσυνα.

Εἰς τὸν εὐαγγελισμὸν τῆς Θεοτόκου

Εἰς τὸν εὐαγγελισμὸν τῆς Θεοτόκου, καὶ κατὰ Ἀρείου δυσσεβοῦς - Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Ἐγκώμιον εἰς τὴν ἁγίαν Μαρίαν τὴν Θεοτόκον. Ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας

Φαιδρὸς ἡμῖν ὁ λόγος,
καὶ χάριτος ἐμπεπλησμένος,
ἐπειδὴ καὶ λαμπρὰ ἡ τῶν ἁγίων Πατέρων σύνοδος.

Πῶς πρέπει νὰ μελετᾷ κανεὶς καὶ νὰ προσεύχεται διὰ μέσου τῶν Ἀγγέλων καὶ ὅλων τῶν Ἁγίων

Δυὸ τρόπους μπορεῖς νὰ μεταχειρισθῇς γιὰ νὰ δεχθῇς τὴν βοήθεια καὶ προστασία τῶν ἐπουρανίων ἁγίων.

Μερικὲς σκέψεις γιὰ νὰ προστρέχουμε στὴν Θεοτόκο μὲ πίστι καὶ θάρρος

Θέλοντας νὰ προστρέξης στὴν Θεοτόκο μὲ πίστι καὶ θάρρος γιὰ κάθε σου ἀνάγκη, μπορεῖς νὰ τὸ πετύχης ὅταν σκεφθῇς:



Άγιοι Τόποι

24 Ώρες στους Αγίους Τόπους, Οδοιπορικό σε Μονές 20/04/2019

24 Ώρες στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων 25/04/2019

24 Ώρες στα Βήματα του Χριστού 27/04/2019

Η Θεία Λειτουργία

The Arabic Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

The Turkish Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

 

Ραδιοσταθμοί

Ακούστε (((ο)))
Ραδιόφωνο: Άγιοι Ισίδωροι

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ

Κάθε λογισμὸς καὶ κάθε αἴσθηση ὁδηγοῦν σταδιακὰ τὴν ψυχὴ εἴτε πρὸς τὸν παράδεισο εἴτε πρὸς τὴν κόλαση.

Ἄν ὁ λογισμὸς εἶναι ἔλλογος, τότε συνδέει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Θεὸ Λόγο, μὲ τὸν ὕψιστο Λογισμό, μὲ τὴν Παναξία, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ὁ παράδεισος.

παράδεισος

Ἐάν πάλι εἶναι ἄλογος ὁ λογισμὸς ἤ καὶ παράλογος, τότε συνδέει ἀναπόφευκτα τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Παράλογο, τὸν Ἀνόητο, μὲ τὸν διάβολο, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ἡ κόλαση.

Ὅσα ἰσχύουν γιὰ τὸν λογισμὸ, ἰσχύουν καὶ γιὰ τις αἰσθήσεις. Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ, ἀπὸ τὴν γῆ: καὶ ὁ παράδεισος μὰ καὶ ἡ κόλαση τοῦ ἀνθρώπου.

Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Ἐγὼ πατὴρ, ἐγὼ ἀδελφὸς, ἐγὼ νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφὴ, ἐγὼ ἱμάτιον, ἐγὼ ῥίζα, ἐγὼ θεμέλιος, πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς ἐγώ· μηδενὸς ἐν χρείᾳ καταστῇς. Ἐγὼ καὶ δουλεύσω· ἦλθον γὰρ διακονῆσαι, οὐ διακονηθῆναι. Ἐγὼ καὶ φίλος, καὶ μέλος, καὶ κεφαλὴ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ ἀδελφὴ, καὶ μήτηρ, πάντα ἐγώ· μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ πένης διὰ σέ· καὶ ἀλήτης διὰ σέ· ἐπὶ σταυροῦ διὰ σὲ, ἐπὶ τάφου διὰ σέ· ἄνω ὑπὲρ σοῦ ἐντυγχάνω τῷ Πατρὶ, κάτω ὑπὲρ σοῦ πρεσβευτὴς παραγέγονα παρὰ τοῦ Πατρός. Πάντα μοι σὺ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ συγκληρονόμος, καὶ φίλος, καὶ μέλος. Τί πλέον θέλεις; τί τὸν φιλοῦντα ἀποστρέφῃ; τί τῷ κόσμῳ κάμνεις; τί εἰς πίθον ἀντλεῖς τετρημένον;  περισσότερα »»»

Η Ελλάδα και ο Υμνος της Ελευθερίας

Ελληνική σημαία - Ελλάς - Ελευθερία

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

Υπεραγία Παρθένος Θεοτόκος Μαρία

Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων· ἡ δὲ βουλὴ τοῦ Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει, λογισμοὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. (Ψαλ. 32, 10-11)

εἰ δέ τις τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα τῶν οἰκείων οὐ προνοεῖ, τὴν πίστιν ἤρνηται καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων. (Τιμ.Α 5,8)

Ο Ζυγός της Δικαιοσύνης

Ο Ζυγός της Δικαιοσύνης

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας

Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί. Δεν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἀπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ' ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καἰ ποιὸ τὸ κακό καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.

St Antony the Great

Ἐφ᾿ ὅσον ἐννοεῖς τὰ περὶ Θεοῦ, νὰ εἶσαι εὐσεβής, χωρὶς φθόνο, ἀγαθός, σώφρων, πράος, χαριστικὸς κατὰ δύναμιν, κοινωνικός, ἀφιλόνεικος καὶ τὰ ὅμοια. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀπαραβίαστο ἀπόκτημα τῆς ψυχῆς, νὰ ἀρέσει στὸ Θεὸ μὲ τέτοιες πράξεις καὶ μὲ τὸ νὰ μὴν κρίνει κανέναν καὶ νὰ λέει γιὰ κανέναν, ὅτι ὁ δείνα εἶναι κακὸς καὶ ἁμάρτησε. Ἀλλὰ καλλίτερο εἶναι νὰ συζητᾶμε τὰ δικά μας κακά, καὶ νὰ ἐρευνᾶμε μέσα μας τὴ δική μας πολιτεία, ἐὰν εἶναι ἀρεστὴ στὸ Θεό. Διότι, τί μᾶς μέλει ἐμᾶς, ἐὰν ὁ ἄλλος εἶναι πονηρός;

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ἡ αἰωνιότητα εἶναι φρικιαστικὴ δίχως Θεάνθρωπο, γιατὶ καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι φοβερὸς δίχως τὸν Θεάνθρωπο. Καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο, μονάχα στὸν Θεάνθρωπο ἔχει τὴν τελικὴ καὶ λογικὴ του ἑρμηνεία. Δίχως τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὅλα τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλονται ἀναπόφευκτα σὲ χάος, σὲ φρίκη, σὲ θάνατο, σὲ κόλαση: ἡ φρόνηση σὲ ἀφροσύνη, ἡ αἴσθηση σὲ ἀπόγνωση, ἡ ἐπιθυμία σὲ αὐτοδιάσπαση μέσα ἀπὸ τὴν αὐτοθέωση ἤ τὴν αὐτοεξουθένωση.

περισσότερα