Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός | Ορθόδοξοι Πατέρες Our Lord Jesus Christ | Orthodox Fathers

Δέν μᾶς χρειάζονται θαύματα


Γίνεται λοιπόν φανερό, γιατί οἱ ἅγιοι πατέρες Σισώης, Ποιμήν καί ἄλλοι, ἐνῶ εἶχαν σέ πλούσιο βαθμό τό χάρισμα τῶν ἰαμάτων, ἔκαναν ὅ,τι μποροῦσαν νά τό κρύψουν. Δέν εἶχαν ἐμπιστοσύνη στόν ἑαυτό τους. Ἤξεραν, πώς εἶναι εὔκολο στόν ἄνθρωπο νά «τραπῆ», νά «ξεφύγη». Καί γιά αὐτό περιχαράκωναν, τόν ἑαυτό τους μέ τήν ταπείνωση[76].

Στούς ἁγίους Ἀποστόλους ὁ Θεός, μαζί μέ τό χάρισμα τῶν ἰαμάτων πού τούς ἔδωσε γιά νά βοηθηθοῦν στό κήρυγμα τοῦ λόγου Του, τούς ἔδωσε καί θλίψεις καί διωγμούς, γιά νά μήν τούς ἀφήση νά παρασυρθοῦν ἀπό αὐτό καί ἀρχίσουν νά ὑπεραίρωνται.

Ὁ ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος λέγει: «Ἡ λογική τοῦ Πνεύματος τίς ἀσθένειες τοῦ σώματος καί τίς θαυματουργικές θεραπεῖες τους τίς βλέπει ἐντελῶς διαφορετικά ἀπό ὅπως τίς βλέπει τό σαρκικό φρόνημα.

Τό φρόνημα τῆς σαρκός θεωρεῖ τίς ἀσθένειες συμφορά, καί τή θεραπεία τους τό πιό μεγάλο θαῦμα, τήν πιό μεγάλη εὐεργεσία. Καί πολύ λίγο νοιάζεται γιά τό ἄν ἡ θεραπεία τοῦ σώματος γίνεται μέ παράλληλη ὠφέλεια τῆς ψυχῆς ἤ μέ βλάβη καί ζημία της»[77].

Ἡ πνευματική λογική βλέπει ὅτι, καί οἱ ἀσθένειες, ἀλλά καί οἱ θεραπεῖες τους, εἶναι δωρεές τῆς ἀγαθότητος καί τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ. Ποιά εἶναι ἡ θεάρεστη καί ψυχικά ὠφέλιμη στάση στίς δυό αὐτές περιπτώσεις, ὁ ἄνθρωπος τό μαθαίνει, ὅταν καταφεύγη στό φῶς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. Καί ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μᾶς λέει, ὅτι εἶναι ἐπιτρεπτό νά ζητῆ κανείς ἀπό το Θεό τή θεραπεία ἀσθενείας του, μόνο νά τό πάρη ἀπόφαση καί τό κάνη σκοπό του νά χρησιμοποιήση τή ὑγεία του καί τίς δυνάμεις του στήν ὑπηρεσία τοῦ Κυρίου, καί ὄχι στή ματαιότητα καί τήν ἁμαρτία. Γιατί διαφορετικά, ἡ θαυματουργική θεραπεία του θά τοῦ γίνη αἰτία πιό μεγάλης καταδίκης• καί θά τοῦ ἐπιφέρη μεγαλύτερη τιμωρία• καί στήν παροῦσα ζωή• καί στήν αἰώνια. Αὐτό μας τό εἶχε εἰπεῖ ὁ Κύριος. Ὅταν ἐθεράπευσε τόν παραλυτικό, τοῦ εἶπε: «ἴδε ὑγιής γέγονας• μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μή χείρόν τί σοί γένηται»[78].

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀδύνατος. Ἔχει εὔκολη ροπή στήν ἁμαρτία. Καί ἄν ἀκόμη καί ἅγιοι, πού εἶχαν τό θεῖο χάρισμα τῶν ἰαμάτων καί πλούσια τη χάρη τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ὑπέμειναν πειρασμούς καί ἔπεσαν σέ ἁμαρτίες, φαντασθῆτε πόσο πιό εὔκολα εἶναι δυνατό νά κάνουν κακή χρήση τῶν δωρεῶν τοῦ Θεοῦ οἱ σαρκικοί ἄνθρωποι, ἐκεῖνοι πού δέν ἔχουν σχέση μέ τά πνευματικά. Καί πράγματι, πολλοί ἔκαμαν τήν χειρότερη κακή χρήση. Γιατί, ἐνῶ ἔλαβαν θαυματουργικά τή θεραπεία ἀπό ἀρρώστεια, δέν τήν ἐκτίμησαν τή θεία δωρεά καί εὐεργεσία• δέν ἐσκέφθηκαν, πώς εἶχαν χρέος νά δείξουν μέ ἔργα τήν εὐγνωμοσύνη τους• ξανάρχισαν τήν ἁμαρτωλή ζωή τους• καί μετέβαλαν ἔτσι τή δωρεά τοῦ Θεοῦ σέ ζημία τους• ἀποξενώθηκαν ἀπό τό Θεό καί πρόδωσαν τή σωτηρία τους.

Ἀκριβῶς, γι' αὐτό σπάνια γίνονται ἰάσεις σωματικῶν ἀσθενειῶν. Καί ἄς τίς ἔχουν - οἱ ἄνθρωποι μέ σαρκικό φρόνημα - σέ τόσο μεγάλη ὑπόληψη καί ἄς τίς ἐπιθυμοῦν τόσο πολύ! Ζητεῖται κάτι, λέγει ὁ ἀπόστολος, καί δέν σᾶς τό δίνει ὁ Θεός, ἐπειδή δέν τό ζητᾶτε γιά πνευματική ὠφέλεια, ἀλλά γιά νά τό δαπανήσετε σέ μιά ζωή φιλήδονη.

Βιβλιογραφία

[76] Πατερικόν κατ’ αλφάβητον.
[77] Ισαάκ Σύρου, Λόγος 34.
[78] Ιωάν. 5, 14.



Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ

Κάθε λογισμὸς καὶ κάθε αἴσθηση ὁδηγοῦν σταδιακὰ τὴν ψυχὴ εἴτε πρὸς τὸν παράδεισο εἴτε πρὸς τὴν κόλαση.

Ἄν ὁ λογισμὸς εἶναι ἔλλογος, τότε συνδέει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Θεὸ Λόγο, μὲ τὸν ὕψιστο Λογισμό, μὲ τὴν Παναξία, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ὁ παράδεισος.

παράδεισος

Ἐάν πάλι εἶναι ἄλογος ὁ λογισμὸς ἤ καὶ παράλογος, τότε συνδέει ἀναπόφευκτα τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Παράλογο, τὸν Ἀνόητο, μὲ τὸν διάβολο, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ἡ κόλαση.

Ὅσα ἰσχύουν γιὰ τὸν λογισμὸ, ἰσχύουν καὶ γιὰ τις αἰσθήσεις. Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ, ἀπὸ τὴν γῆ: καὶ ὁ παράδεισος μὰ καὶ ἡ κόλαση τοῦ ἀνθρώπου.

Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ο Ζυγός της Δικαιοσύνης

Ο Ζυγός της Δικαιοσύνης

Η Θεία Λειτουργία

The Arabic Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

The Turkish Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

 

Άγιοι Τόποι

24 Ώρες στους Αγίους Τόπους, Οδοιπορικό σε Μονές 20/04/2019

24 Ώρες στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων 25/04/2019

24 Ώρες στα Βήματα του Χριστού 27/04/2019

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Ἐγὼ πατὴρ, ἐγὼ ἀδελφὸς, ἐγὼ νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφὴ, ἐγὼ ἱμάτιον, ἐγὼ ῥίζα, ἐγὼ θεμέλιος, πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς ἐγώ· μηδενὸς ἐν χρείᾳ καταστῇς. Ἐγὼ καὶ δουλεύσω· ἦλθον γὰρ διακονῆσαι, οὐ διακονηθῆναι. Ἐγὼ καὶ φίλος, καὶ μέλος, καὶ κεφαλὴ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ ἀδελφὴ, καὶ μήτηρ, πάντα ἐγώ· μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ πένης διὰ σέ· καὶ ἀλήτης διὰ σέ· ἐπὶ σταυροῦ διὰ σὲ, ἐπὶ τάφου διὰ σέ· ἄνω ὑπὲρ σοῦ ἐντυγχάνω τῷ Πατρὶ, κάτω ὑπὲρ σοῦ πρεσβευτὴς παραγέγονα παρὰ τοῦ Πατρός. Πάντα μοι σὺ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ συγκληρονόμος, καὶ φίλος, καὶ μέλος. Τί πλέον θέλεις; τί τὸν φιλοῦντα ἀποστρέφῃ; τί τῷ κόσμῳ κάμνεις; τί εἰς πίθον ἀντλεῖς τετρημένον;  περισσότερα »»»

Η Ελλάδα και ο Υμνος της Ελευθερίας

Ελληνική σημαία - Ελλάς - Ελευθερία

Υπεραγία Παρθένος Θεοτόκος Μαρία

Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων· ἡ δὲ βουλὴ τοῦ Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει, λογισμοὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. (Ψαλ. 32, 10-11)

εἰ δέ τις τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα τῶν οἰκείων οὐ προνοεῖ, τὴν πίστιν ἤρνηται καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων. (Τιμ.Α 5,8)

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας

Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί. Δεν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἀπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ' ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καἰ ποιὸ τὸ κακό καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.

St Antony the Great

Ἐφ᾿ ὅσον ἐννοεῖς τὰ περὶ Θεοῦ, νὰ εἶσαι εὐσεβής, χωρὶς φθόνο, ἀγαθός, σώφρων, πράος, χαριστικὸς κατὰ δύναμιν, κοινωνικός, ἀφιλόνεικος καὶ τὰ ὅμοια. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀπαραβίαστο ἀπόκτημα τῆς ψυχῆς, νὰ ἀρέσει στὸ Θεὸ μὲ τέτοιες πράξεις καὶ μὲ τὸ νὰ μὴν κρίνει κανέναν καὶ νὰ λέει γιὰ κανέναν, ὅτι ὁ δείνα εἶναι κακὸς καὶ ἁμάρτησε. Ἀλλὰ καλλίτερο εἶναι νὰ συζητᾶμε τὰ δικά μας κακά, καὶ νὰ ἐρευνᾶμε μέσα μας τὴ δική μας πολιτεία, ἐὰν εἶναι ἀρεστὴ στὸ Θεό. Διότι, τί μᾶς μέλει ἐμᾶς, ἐὰν ὁ ἄλλος εἶναι πονηρός;

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ἡ αἰωνιότητα εἶναι φρικιαστικὴ δίχως Θεάνθρωπο, γιατὶ καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι φοβερὸς δίχως τὸν Θεάνθρωπο. Καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο, μονάχα στὸν Θεάνθρωπο ἔχει τὴν τελικὴ καὶ λογικὴ του ἑρμηνεία. Δίχως τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὅλα τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλονται ἀναπόφευκτα σὲ χάος, σὲ φρίκη, σὲ θάνατο, σὲ κόλαση: ἡ φρόνηση σὲ ἀφροσύνη, ἡ αἴσθηση σὲ ἀπόγνωση, ἡ ἐπιθυμία σὲ αὐτοδιάσπαση μέσα ἀπὸ τὴν αὐτοθέωση ἤ τὴν αὐτοεξουθένωση.