Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός | Ορθόδοξοι Πατέρες Our Lord Jesus Christ | Orthodox Fathers

Θέλουν νά κάμουν θαύματα


Δύσκολο στόν ἄνθρωπο νά ἔχη δόξα καί τιμή χωρίς ζημία στήν ψυχή του[69].
Δύσκολο ὄχι μόνο γιά τούς ἐμπαθεῖς, ἐκείνους πού ἀγωνίζονται νά νικήσουν τά πάθη τους, ἀλλά καί σ' ἐκείνους πού τά ἐνίκησαν• καί στούς ἁγίους. Γιατί, ἔστω καί ἄν τούς ἔδωκε ὁ Θεός τήν νίκη κατά τῆς ἁμαρτίας, ὅμως δέν ξαναγυρίσουν στήν ἁμαρτία καί νά ξαναϋποδουλωθοῦν στά πάθη• ὅπως ἔγινε μέ μερικούς, πού δέν ἔδειξαν τήν ἀπαιτούμενη νήψη καί ἐπαγρύπνηση, ἀλλά ἐθάρρησαν στόν ἑαυτό τους, στήν πνευματική τους κατάσταση! Ἡ ροπή στήν ὑπερηφάνεια, λέγει ὁ ἅγιος Μακάριος, ἐξακολουθεῖ νά ὑπάρχη ἀκόμη καί στίς πιό καθαρές ψυχές[70]. Ἡ ροπή αὐτή εἶναι ἡ πρώτη αἰτία, πού σπρώχνει τόν ἄνθρωπο νά γοητευθῆ ἀπό τήν ἁμαρτία καί νά ξαναγυρίση σ' αὐτήν. Καί γι' αὐτό καί τό χάρισμα τῶν ἰαμάτων καί ὅλα τά ἄλλα ἀντιληπτά χαρίσματα, εἶναι πολύ ἐπικίνδυνα σ' ἐκείνους πού τά ἔλαβαν• γιατί γίνονται ἀντικείμενα μεγάλης τιμῆς ἀπό τούς ἀνθρώπους μέ σαρκικό φρόνημα. Ἀντίθετα τά μή ἀντιληπτά χαρίσματα εἶναι σέ ἀσύγκριτο βαθμό ἀνώτερα ἀπό ἐκεῖνα, πού πέφτουν στήν ἀντίληψή μας. Π.χ. τό χάρισμα νά ὁδηγῆ ψυχές στή σωτηρία, καί νά τίς θεραπεύη ἀπό τά πάθη, ὁ κόσμος οὔτε τό καταλαβαίνει οὔτε τοῦ δίνει σημασία. Καί ὄχι μόνο δέν τιμᾶ καί δέν δοξάζει τούς λειτουργούς τοῦ Θεοῦ, πού ἔχουν τό χάρισμα αὐτό, ἀλλά καί τούς ταλαιπωρεῖ καί τούς μισεῖ, ἐπειδή ἔχουν πράξη διαφορετικά ἀπό ἐκείνη πού δέχονται οἱ ἀρχές τοῦ κόσμου αὐτοῦ• ἐπειδή «ἀπειλοῦν τήν δεσποτεία τοῦ κοσμοκράτορα»[71].

Ὁ εὔσπλαγχνος Θεός δίνει στούς ἀνθρώπους ἐκεῖνο πού τούς εἶναι πράγματι ἀναγκαῖο καί ὠφέλιμο• ἔστω καί ἄν οἱ ἴδιοι δέν τό καταλαβαίνουν! Ποτέ δέν δίνει κάτι, πού μπορεῖ νά ὠφελήση λίγο καί βλάψη πολύ• ἔστω καί ἄν οἱ ἄνθρωποι μέ σαρκικό φρόνημα καί ἄγνοια, διψοῦν γιά κάτι τέτοια καί τά ἀναζητοῦν.

Ὁ ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος λέγει:
«Πολλοί ἔκαμαν θαύματα. Ἀνέστησαν καί νεκρούς. Ἐκοπίασαν νά ἐπαναφέρουν ἁμαρτωλούς καί πλανημένους στόν δρόμο τοῦ Θεού• ἔκαμαν ὅπως θά ἐλέγαμε, θαύματα: μέσῳ αὐτῶν ὡδηγήθηκαν πολλοί στόν Χριστό! Καί ὅμως. Αὐτοί, πού ἔδωσαν σέ ἄλλους ζωή, ἔπεσαν οἱ ἴδιοι σέ πάθη μιαρά, ἐπειδή εἶχαν μόνοι τους προκαλέσει στόν ἑαυτό τους τόν θάνατο»[72].

Ὁ ἅγιος Μακάριος διηγεῖται ὅτι κάποιος συνασκητής του ἔλαβε τό χάρισμα τῶν ἰαμάτων σέ τέτοιο βαθμό, ὥστε ἐθεράπευε κάθε εἴδους ἄρρωστο μέ μιά ἁπλή ἐπίθεση τῶν χεριῶν του. Ὅμως ὁ ἀσκητής αὐτός, μέ τό νά δοξάζεται ἀπό τούς ἀνθρώπους ὑπερηφανεύθη, καί ἔπεσε στό πιό μεγάλο βάθος ἁμαρτίας[73]....

Στό βίο τοῦ ἁγίου Ἀντωνίου τοῦ μεγάλου γίνεται λόγος γιά κάποιο νεαρό μοναχό, πού ἔδινε ἐντολές στούς ἁγίους ὄναγρους στήν ἔρημο καί τόν ὑπάκουαν. Ὁ ὅσιος Ἀντώνιος, ὅταν τό ἄκουσε, εἶπε πώς δέν εἶχε καθόλου ἐμπιστοσύνη στήν πνευματική οἰκοδομή τοῦ θαυματουργοῦ αὐτοῦ. Καί δέν ἄργησε νά ἔλθη ἡ εἴδηση γιά τή θλιβερή πτώση τοῦ μοναχοῦ[74].

Βιβλιογραφία

[69] Ισαάκ του Σύρου, Λόγος Α’.
[70] Μακαρίου του Αιγυπτίου, Ομιλία Ζ § 4.
[71] Τύχωνος του Ζαντόνσκ, τόμ. 15, επιστολή 103, 4.
[72] Ισαάκ του Σύρου, Λόγος ΚΓ’ (έ.α. σελ. 94).
[73] Μακαρίου του Αιγυπτίου, ομιλία ΚΖ’ 16.
[74] Πατερικόν κατ’ αλφάβητον.



Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ

Κάθε λογισμὸς καὶ κάθε αἴσθηση ὁδηγοῦν σταδιακὰ τὴν ψυχὴ εἴτε πρὸς τὸν παράδεισο εἴτε πρὸς τὴν κόλαση.

Ἄν ὁ λογισμὸς εἶναι ἔλλογος, τότε συνδέει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Θεὸ Λόγο, μὲ τὸν ὕψιστο Λογισμό, μὲ τὴν Παναξία, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ὁ παράδεισος.

παράδεισος

Ἐάν πάλι εἶναι ἄλογος ὁ λογισμὸς ἤ καὶ παράλογος, τότε συνδέει ἀναπόφευκτα τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Παράλογο, τὸν Ἀνόητο, μὲ τὸν διάβολο, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ἡ κόλαση.

Ὅσα ἰσχύουν γιὰ τὸν λογισμὸ, ἰσχύουν καὶ γιὰ τις αἰσθήσεις. Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ, ἀπὸ τὴν γῆ: καὶ ὁ παράδεισος μὰ καὶ ἡ κόλαση τοῦ ἀνθρώπου.

Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ο Ζυγός της Δικαιοσύνης

Ο Ζυγός της Δικαιοσύνης

Η Θεία Λειτουργία

The Arabic Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

The Turkish Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

 

Άγιοι Τόποι

24 Ώρες στους Αγίους Τόπους, Οδοιπορικό σε Μονές 20/04/2019

24 Ώρες στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων 25/04/2019

24 Ώρες στα Βήματα του Χριστού 27/04/2019

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Ἐγὼ πατὴρ, ἐγὼ ἀδελφὸς, ἐγὼ νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφὴ, ἐγὼ ἱμάτιον, ἐγὼ ῥίζα, ἐγὼ θεμέλιος, πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς ἐγώ· μηδενὸς ἐν χρείᾳ καταστῇς. Ἐγὼ καὶ δουλεύσω· ἦλθον γὰρ διακονῆσαι, οὐ διακονηθῆναι. Ἐγὼ καὶ φίλος, καὶ μέλος, καὶ κεφαλὴ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ ἀδελφὴ, καὶ μήτηρ, πάντα ἐγώ· μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ πένης διὰ σέ· καὶ ἀλήτης διὰ σέ· ἐπὶ σταυροῦ διὰ σὲ, ἐπὶ τάφου διὰ σέ· ἄνω ὑπὲρ σοῦ ἐντυγχάνω τῷ Πατρὶ, κάτω ὑπὲρ σοῦ πρεσβευτὴς παραγέγονα παρὰ τοῦ Πατρός. Πάντα μοι σὺ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ συγκληρονόμος, καὶ φίλος, καὶ μέλος. Τί πλέον θέλεις; τί τὸν φιλοῦντα ἀποστρέφῃ; τί τῷ κόσμῳ κάμνεις; τί εἰς πίθον ἀντλεῖς τετρημένον;  περισσότερα »»»

Η Ελλάδα και ο Υμνος της Ελευθερίας

Ελληνική σημαία - Ελλάς - Ελευθερία

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

Υπεραγία Παρθένος Θεοτόκος Μαρία

Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων· ἡ δὲ βουλὴ τοῦ Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει, λογισμοὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. (Ψαλ. 32, 10-11)

εἰ δέ τις τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα τῶν οἰκείων οὐ προνοεῖ, τὴν πίστιν ἤρνηται καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων. (Τιμ.Α 5,8)

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας

Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί. Δεν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἀπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ' ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καἰ ποιὸ τὸ κακό καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.

St Antony the Great

Ἐφ᾿ ὅσον ἐννοεῖς τὰ περὶ Θεοῦ, νὰ εἶσαι εὐσεβής, χωρὶς φθόνο, ἀγαθός, σώφρων, πράος, χαριστικὸς κατὰ δύναμιν, κοινωνικός, ἀφιλόνεικος καὶ τὰ ὅμοια. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀπαραβίαστο ἀπόκτημα τῆς ψυχῆς, νὰ ἀρέσει στὸ Θεὸ μὲ τέτοιες πράξεις καὶ μὲ τὸ νὰ μὴν κρίνει κανέναν καὶ νὰ λέει γιὰ κανέναν, ὅτι ὁ δείνα εἶναι κακὸς καὶ ἁμάρτησε. Ἀλλὰ καλλίτερο εἶναι νὰ συζητᾶμε τὰ δικά μας κακά, καὶ νὰ ἐρευνᾶμε μέσα μας τὴ δική μας πολιτεία, ἐὰν εἶναι ἀρεστὴ στὸ Θεό. Διότι, τί μᾶς μέλει ἐμᾶς, ἐὰν ὁ ἄλλος εἶναι πονηρός;

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ἡ αἰωνιότητα εἶναι φρικιαστικὴ δίχως Θεάνθρωπο, γιατὶ καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι φοβερὸς δίχως τὸν Θεάνθρωπο. Καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο, μονάχα στὸν Θεάνθρωπο ἔχει τὴν τελικὴ καὶ λογικὴ του ἑρμηνεία. Δίχως τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὅλα τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλονται ἀναπόφευκτα σὲ χάος, σὲ φρίκη, σὲ θάνατο, σὲ κόλαση: ἡ φρόνηση σὲ ἀφροσύνη, ἡ αἴσθηση σὲ ἀπόγνωση, ἡ ἐπιθυμία σὲ αὐτοδιάσπαση μέσα ἀπὸ τὴν αὐτοθέωση ἤ τὴν αὐτοεξουθένωση.