Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός | Ορθόδοξοι Πατέρες Our Lord Jesus Christ | Orthodox Fathers

»»»    Αληθινή ιστορία άπό τά χρόνια του μακαριστού Ιεραποστόλου π. Κοσμά Γρηγοριάτη

Αληθινή ιστορία άπό τά χρόνια του μακαριστού Ιεραποστόλου π. Κοσμά Γρηγοριάτη


Βρισκόμαστε σὲ κάποιο γραφικὸ χωριουδάκι τοῦ Ζαΐρ (σημερινὸ Κογκό).

Ἡ τροπικὴ βλάστηση γύρω βρίσκεται σὲ ἔξαρση. Οἱ μπανανιὲς πιὸ κεῖ, κατάμεστες ἀπὸ καρπούς, γέρνουν τὰ κλαδιά τους κι ὁ φοίνικας δίπλα στὴν χορταρένια καλύβα καμαρώνει περήφανος γιὰ τὴν λεβεντιά του!

Συλλογισμένος καὶ πικραμένος ἕνας γέροντας Ζαϊρινὸς κάθεται ἔξω ἀπὸ τὸ ἀρχοντικό του (καλύβα), μασουλώντας ζαχαροκάλαμο.

- Μὰ γιατί δὲν μὲ θέλει ἐμένα ὁ Χριστός; ψελλίζει μὲ παράπονο. Τί κι ἂν ἔχω δυὸ γυναῖκες καὶ εἴκοσι παιδιὰ μαζί τους; Ἐγὼ θέλω νὰ γίνω Χριστιανός! Νὰ βαφτιστῶ Ὀρθόδοξος! «Ὄχι!», εἶπε ὅμως ὁ Ἱεραπόστολος, ὁ πατὴρ Κοσμᾶς. «Ὄχι! Ὁ Χριστὸς αὐτὸ δὲν τὸ θέλει!».

Τὰ δάκρυα κυλοῦν στὸ μελαψό, χαρακωμένο ἀπὸ ρυτίδες, πρόσωπό του. Φοβερὸ τὸ δίλημμα!

Πάλη καὶ ἀγώνας μεγάλος μέσα του. Ὁπωσδήποτε θέλει νὰ ἀσπαστεῖ τὸν Χριστιανισμό, τὴν Ὀρθοδοξία. Διακαὴς ὁ πόθος του.

Ἄφωνα τὰ παιδιὰ μαζεύτηκαν στὴν γωνιά τους κι ἔγειραν τούτη τὴν νύχτα νὰ κοιμηθοῦν, ὄχι μόνο νηστικὰ ὡς συνήθως, ἀλλὰ καὶ πικραμένα. Ποιὰ τύχη θὰ εἶχε ἄραγε αὐτὴ ἡ ἱστορία; Ὁ γερό-Ζαϊρινὸς στριφογύριζε ὅλη νύχτα στὰ χορτάρινα στρωσίδια του. Οἱ συντρόφισσές του ξαγρυπνοῦσαν ἔξω ἀπὸ τὴν καλύβα, κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ φεγγαριοῦ, χωρὶς νὰ παίρνουν τὴν μεγάλη ἀπόφαση ποιὰ ἀπὸ τὶς δυὸ νὰ φύγει.

Ἡ νεότερη, γερμένη κάτω ἀπὸ τὸν φοίνικα, ἀπελπισμένη καὶ δακρυσμένη, ἀποκοιμήθηκε ἐλαφρὰ καὶ ἀνάμεσα σὲ ὄνειρο καὶ ὀπτασία, εἶδε τὴν ἀπαστράπτουσα μορφὴ τοῦ Ἐσταυρωμένου, Αὐτοῦ τοῦ Ἀγνώστου γι' αὐτὴν μέχρι τότε Ἰησοῦ, ποὺ τῆς εἶπε γλυκὰ καὶ ἀποφασιστικά:

- Μάθε στὴν ζωή σου ὅτι ἀγάπη θὰ πεῖ θυσία.
Γι' αὐτὸ βλέπεις καὶ μένα πάνω στὸν Σταυρό. Ὁ Χριστιανισμὸς κι ἡ Ὀρθοδοξία μας ζητοῦν νὰ σταυρώσουμε τὰ πάθη μας, τὶς λανθασμένες ἐπιθυμίες μας. Τὸ «ἐγώ» καὶ τὸ «θέλω» πρέπει νὰ ὑποτάσσονται στὸ «πρέπει». Φύγε! Ἐσὺ ποὺ τὸν ἀγαπᾶς πιὸ πολύ, φύγε! Ἐγὼ θὰ 'μαι κοντά σου! Θὰ εὐλογήσω τὰ βήματά σου! Θὰ σὲ προστατέψω! Μέγιστη θὰ 'ναι ἡ ἀνταμοιβή σου γι' αὐτὴ τὴν θυσία, κι ἂς μὴ μὲ γνωρίζεις! Θὰ 'σαι κι ἔσυ κάποτε κοντά μου... ἐν τῷ Παραδείσῳ...

Ξύπνησε ἀναστατωμένη ἡ Ζερμέν. Πετάχτηκε πάνω ἀποφασισμένη. Εἶχε ἀρχίσει ν' ἀχνοφέγγει. Μπῆκε μέσα στὴν καλύβα, σκούπισε βιαστικὰ τὰ δάκρυά της μὲ τὶς μαῦρες, ροζιασμένες παλάμες της καὶ σκούντησε ἁπαλὰ τὸν μέχρι τότε σύντροφό της ποὺ μισοκοιμόταν.

- Φεύγω, τοῦ εἶπε, γιατί πρέπει. Δὲν μπορῶ ν' ἀντισταθῶ σ' ἐκείνη τὴν φοβερὴ δύναμη ποὺ ἐκπέμπει ὁ Χριστὸς π' ἀγαπᾶς καὶ θέλεις νὰ γίνεις ἀκόλουθός του... Φεύγω ὁριστικά! Γενηθήτω τὸ θέλημά Του, ψιθύρισε ἡ ἁγνή, ὁλόλευκη ψυχή της.

Δάκρυα χαρᾶς καὶ λύπης συνόδευσαν τὸν ἀποχωρισμό. Πῆρε τὰ παιδιά της καὶ χάθηκε μέσα στὰ δάση. Ἐξαφανίστηκε. Τί δύναμη ἀποφάσεως! Τί μεγαλεῖο! Τί πανάκριβο δῶρο κατέθεσε στὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ μας ἐκείνη τὴν ὥρα, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβει, αὐτὴ ἡ γυναίκα ποὺ ἕσφιξε τὴν καρδιά της κι ἔφυγε στὸ ἄγνωστο, ἀπαρνούμενη τὴν ἥσυχη οἰκογενειακὴ ἑστία.

Χαρούμενος ὁ γέροντας Ζαϊρινός, μὲ ἀλαφρωμένη τὴν καρδιά, ἔτρεξε στὸν Ἱεραπόστολό μας καὶ τοῦ ἀνακοίνωσε τὰ συμβάντα. Ὕστερα ἀπὸ μετάνοια καὶ ἐξομολόγηση, δέχτηκε τὸ Θεῖο Βάπτισμα κι ὕστερα μετέλαβε τὰ Ἄχραντα Μυστήρια. Ἡ μεγάλη του ἐπιθυμία εἶχε πραγματοποιηθεῖ. Ἀναγεννημένος πνευματικά, ἀποφάσισε νὰ ζήσει μὲ τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ.

Τὴν ἑπομένη τῆς βαπτίσεως, ἔγινε καὶ ὁ Ὀρθόδοξος Γάμος. Χαρὲς καὶ ξεφαντώματα οἱ ἰθαγενεῖς στὸ χωριουδάκι τοῦ Ζαΐρ!

Ὅμως, οἱ βουλὲς τοῦ Κυρίου εἶναι ἀνεξιχνίαστες! Τρεῖς ἡμέρες μετὰ τὴν βάπτισή του, ξαφνικὰ ὁ Χριστός μας τὸν κάλεσε κοντά Του στοὺς οὐρανούς. Κοιμήθηκε ἐν Κυρίῳ! «Μακάριοι οἱ ἐν Κυρίῳ ἀποθνήσκοντες...».

Σὰν βόμβα ἔσκασε σὲ ὅλο τὸ ἀφρικανικὸ χωριὸ ἡ εἴδηση. Ἔφυγε τόσο ξαφνικά... ἐντελῶς ἀπροσδόκητα... Ἀπίστευτο. Ἐντύπωση ἔκανε σὲ ὅλους ἐκείνη ἡ γλυκιά, ἤρεμη, γελαστὴ μορφὴ τοῦ νεκροῦ νεοφώτιστου. Ἄγγελοι πῆραν στὰ χέρια τους, πρὸς καταισχύνη τῶν δαιμόνων, ἐκείνη τὴν ὡραία ψυχούλα καὶ τὴν ὁδήγησαν στὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ, νὰ ζήσει αἰώνια στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Μαθαίνοντας τὸ περιστατικό, ἐπέστρεψε ἡ δεύτερη σύζυγος μὲ τὰ παιδιά της. Κι ἔτσι, ὅλοι μαζὶ πιά, βαπτίστηκαν Χριστιανοὶ κι ἔζησαν εὐτυχισμένοι, ἀκολουθώντας τὸν δρόμο ποὺ τοὺς χάραξε ὁ Χριστός μας. Τὸ Ἅγιο Φῶς ποὺ ἄναψε ἐκείνη τὴν μεγάλη νύχτα τῆς ἀποφάσεως πάνω ἀπ' τὴν καλύβα τους, δὲν ἔσβησε ποτέ. Ἔγινε ὁ φάρος τῆς ἐλπίδας καὶ τῆς σωτηρίας τους.

Ἄν. Κῶν.

Πηγή:

Περιοδικὸ Ὀρθοδόξου Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς - Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός

Your rating: None Average: 5 (2 votes)


Άγιοι Τόποι

24 Ώρες στους Αγίους Τόπους, Οδοιπορικό σε Μονές 20/04/2019

24 Ώρες στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων 25/04/2019

24 Ώρες στα Βήματα του Χριστού 27/04/2019

Η Θεία Λειτουργία

The Arabic Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

The Turkish Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

 

Ραδιοσταθμοί

Ακούστε (((ο)))
Ραδιόφωνο: Άγιοι Ισίδωροι

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ

Κάθε λογισμὸς καὶ κάθε αἴσθηση ὁδηγοῦν σταδιακὰ τὴν ψυχὴ εἴτε πρὸς τὸν παράδεισο εἴτε πρὸς τὴν κόλαση.

Ἄν ὁ λογισμὸς εἶναι ἔλλογος, τότε συνδέει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Θεὸ Λόγο, μὲ τὸν ὕψιστο Λογισμό, μὲ τὴν Παναξία, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ὁ παράδεισος.

παράδεισος

Ἐάν πάλι εἶναι ἄλογος ὁ λογισμὸς ἤ καὶ παράλογος, τότε συνδέει ἀναπόφευκτα τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Παράλογο, τὸν Ἀνόητο, μὲ τὸν διάβολο, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ἡ κόλαση.

Ὅσα ἰσχύουν γιὰ τὸν λογισμὸ, ἰσχύουν καὶ γιὰ τις αἰσθήσεις. Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ, ἀπὸ τὴν γῆ: καὶ ὁ παράδεισος μὰ καὶ ἡ κόλαση τοῦ ἀνθρώπου.

Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Ἐγὼ πατὴρ, ἐγὼ ἀδελφὸς, ἐγὼ νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφὴ, ἐγὼ ἱμάτιον, ἐγὼ ῥίζα, ἐγὼ θεμέλιος, πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς ἐγώ· μηδενὸς ἐν χρείᾳ καταστῇς. Ἐγὼ καὶ δουλεύσω· ἦλθον γὰρ διακονῆσαι, οὐ διακονηθῆναι. Ἐγὼ καὶ φίλος, καὶ μέλος, καὶ κεφαλὴ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ ἀδελφὴ, καὶ μήτηρ, πάντα ἐγώ· μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ πένης διὰ σέ· καὶ ἀλήτης διὰ σέ· ἐπὶ σταυροῦ διὰ σὲ, ἐπὶ τάφου διὰ σέ· ἄνω ὑπὲρ σοῦ ἐντυγχάνω τῷ Πατρὶ, κάτω ὑπὲρ σοῦ πρεσβευτὴς παραγέγονα παρὰ τοῦ Πατρός. Πάντα μοι σὺ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ συγκληρονόμος, καὶ φίλος, καὶ μέλος. Τί πλέον θέλεις; τί τὸν φιλοῦντα ἀποστρέφῃ; τί τῷ κόσμῳ κάμνεις; τί εἰς πίθον ἀντλεῖς τετρημένον;  περισσότερα »»»

Η Ελλάδα και ο Υμνος της Ελευθερίας

Ελληνική σημαία - Ελλάς - Ελευθερία

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

Υπεραγία Παρθένος Θεοτόκος Μαρία

Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων· ἡ δὲ βουλὴ τοῦ Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει, λογισμοὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. (Ψαλ. 32, 10-11)

εἰ δέ τις τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα τῶν οἰκείων οὐ προνοεῖ, τὴν πίστιν ἤρνηται καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων. (Τιμ.Α 5,8)

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας

Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί. Δεν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἀπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ' ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καἰ ποιὸ τὸ κακό καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.

St Antony the Great

Ἐφ᾿ ὅσον ἐννοεῖς τὰ περὶ Θεοῦ, νὰ εἶσαι εὐσεβής, χωρὶς φθόνο, ἀγαθός, σώφρων, πράος, χαριστικὸς κατὰ δύναμιν, κοινωνικός, ἀφιλόνεικος καὶ τὰ ὅμοια. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀπαραβίαστο ἀπόκτημα τῆς ψυχῆς, νὰ ἀρέσει στὸ Θεὸ μὲ τέτοιες πράξεις καὶ μὲ τὸ νὰ μὴν κρίνει κανέναν καὶ νὰ λέει γιὰ κανέναν, ὅτι ὁ δείνα εἶναι κακὸς καὶ ἁμάρτησε. Ἀλλὰ καλλίτερο εἶναι νὰ συζητᾶμε τὰ δικά μας κακά, καὶ νὰ ἐρευνᾶμε μέσα μας τὴ δική μας πολιτεία, ἐὰν εἶναι ἀρεστὴ στὸ Θεό. Διότι, τί μᾶς μέλει ἐμᾶς, ἐὰν ὁ ἄλλος εἶναι πονηρός;

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ἡ αἰωνιότητα εἶναι φρικιαστικὴ δίχως Θεάνθρωπο, γιατὶ καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι φοβερὸς δίχως τὸν Θεάνθρωπο. Καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο, μονάχα στὸν Θεάνθρωπο ἔχει τὴν τελικὴ καὶ λογικὴ του ἑρμηνεία. Δίχως τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὅλα τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλονται ἀναπόφευκτα σὲ χάος, σὲ φρίκη, σὲ θάνατο, σὲ κόλαση: ἡ φρόνηση σὲ ἀφροσύνη, ἡ αἴσθηση σὲ ἀπόγνωση, ἡ ἐπιθυμία σὲ αὐτοδιάσπαση μέσα ἀπὸ τὴν αὐτοθέωση ἤ τὴν αὐτοεξουθένωση.

περισσότερα