Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός | Ορθόδοξοι Πατέρες Our Lord Jesus Christ | Orthodox Fathers

»»»    Ἰωάννου ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Χρυσοστόμου λόγος εἰς τὴν ἀνάστασιν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἰωάννου ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Χρυσοστόμου λόγος εἰς τὴν ἀνάστασιν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.


Ἀναστάσεως ἡμέρα, ἀγαπητοί, καὶ πρὸς ἀθανασίαν μετάβασις καὶ τῶν οὐρανίων ἀγαθῶν ἡ μετάληψις. σήμερον ἀγγέλων ἐπιστασίαι καὶ ἀνθρώπων ἀναγέννησις, σήμερον ἀρχαγγέλων χωροὶ καὶ πιστῶν χαρμονή, σήμερον ἀφθαρσίας εὐαγγελία καὶ ἀθανασίας προοίμια.

Διόπερ ἀκολούθως καὶ δικαίως προσηγόρευται ἡ ἡμέρα αὐτὴ κυριακή· «Αὕτη γὰρ ἡ ἡμέρα, φησίν, ἣν ἐποίησεν ὁ κύριος, ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ». «Κυριακὴ» δὲ κέκληται, ἐπειδὴ τὸ κυριακὸν σῶμα ἐν αὐτῇ ἀνέστη καὶ πᾶσιν τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν ὑπέδειξεν. Τί δέ ἐστιν ἀνάστασις καὶ πόθεν τὴν προσηγορίαν ἔσχηκεν; Ἀνάστασίς ἐστιν ἡ τοῦ πεπτωκῶτος ἔγερσις καὶ ἡ τοῦ τεθνηκότος ἀνάκλισις.

Ἐπεὶ τοίνυν καὶ ἡμεῖς ἅπαντες διὰ τῆς παρακοῆς καὶ τῆς ἁμαρτίας ἦμεν καταπεπτωκότες καὶ τεθανατωμένοι ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου ἀπάτης, τούτου χάριν ἐλθών ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς δι’οἰκείαν ἀγαθότητα καὶ πατρικὴν εὐσπλαγχνίαν, σαρκὶ παραγενόμενος οἰκονομικῶς καὶ μορφώσας ἑαυτὸν ἐν οἰκείῳ σκεύει, καθὼς ηὐδοκήσεν, τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀνεδέξατο θάνατον, καθὼς γέγραπται· «Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς», ἵνα τῷ ἰδίῳ θανάτῳ ἡμᾶς τοὺς τεθανατωμένους τῇ ἁμαρτίᾳ ζωοποιήσῃ καὶ τῷ ἰδίῳ σταυρῷ τὸν ἡμῖν ἐπικείμενον θάνατον ἀφανίσῃ, ὅπως, ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας, παῤῥησιαζόμενοι μετὰ τοῦ ἀποστόλου λέγωμεν· «Ποῦ σου, θάνατε, τὸ νῖκος; ποῦ σου, ᾍδη, τὸ κέντρον;» Ὅπερ ἑρμηνεύων ἐπάγει, λέγων· «Τὸ κέντρον τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία, ἡ δὲ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος, τῷ δὲ θεῷ χάρις τῷ διδόντι ἡμῖν τὸ νῖκος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ».

Εὐφρανθῶμεν τοιγάρ, οἱ ἀγαπιτοί, σήμερον ἐπὶ τῇ νίκῃ καὶ τῇ ἀναστάσει τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἥνπερ ἐχαρίσατο ἡμῖν, λέγων· «Ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πάσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ». Οὐκέτι γὰρ δεδοίκαμεν αὐτὸν ὡς τύραννον, ἀλλ’ὡς ὄφιν πατοῦμεν· ὡς δυνατὸν ἀποφεύγομεν, ἀλλ’ὡς αἰχμάλωτον δεσμοῦμεν, ταύτην λαβόντες ἐξουσίαν κατ’αὐτὸν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πάσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ.

«Ὄφεις» δὲ καὶ «σκορπίους» ἐκάλεσε τοὺς δαίμονας διὰ τὸ τῆς κακίας ἰοβόλον καὶ φύσει κακοποιούς, ἀφ’ὧν ἐῤῥύσατο ἡμᾶς ὁ μονογενὴς Υἱὸς τοῦ θεοῦ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὥστε οἴδαμεν σαφῶς, ὅτι δαίμωνές εἰσιν καὶ ἐπιβλαβεῖς καὶ μή τις νομιζέτω αὐτοὺς θεοὺς εἶναι ἢ εὐεργετικούς, ὡς Ἑλλήνων παῖδες ἀπατηθέντες νομίζουσιν· ἐξ ὧν ἐῤῥύσατο ἡμᾶς ὁ κύριος διὰ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ καὶ ἐξήρπασεν ἀπὸ τοῦ θανάτου τῆς ἁμαρτίας, ἑνώσας ἡμᾶς εἰς τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην καὶ δεσποτίαν.

Διὸ καὶ ὁ ψαλμῳδὸς λέγει· «Πάντα τὰ ἔθνη δουλεύσωσι αὐτῷ, ὅτι ἐῤῥύσατο πτωχὸν ἐκ δυναστοῦ καὶ πένητα, ᾧ οὐχ ὑπῆρχεν βοηθός· φείσεται πτωχοῦ καὶ πένητος, καὶ ψυχὰς πενήτων σώσει». «Πένητα» δὲ καὶ «πτωχὸν» τὸν ἐξ ἐθνῶν λέγει, τὸν μηδὲ κεκτημένον εὐσπλαγχνίας ἢ δικαιοσύνης λείψανον, διότι ὁ θεὸς οὐχ ὑπῆρχεν αὐτοῦ βοηθός. Νὺν δὲ καυχᾶται, λέγων· «Ὁ θεός μου βοηθός μου καὶ ἐλπιῶ ἐπ’αὐτῷ, ὅτι αὐτὸς ῥύσεταί με ἐκ παγίδος θηρευτῶν καὶ ἀπὸ λόγου ταραχώδους».

Δοξάσωμεν τοίνυν καὶ ἡμεῖς τὸν παθόντα καὶ ἀναστάντα δι’ἡμᾶς καὶ ᾄσωμεν μετὰ τοῦ προφήτου Δαυὶδ, λέγοντες· «Αὕτη <ἡ> ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ κύριος, ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ», ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν καὶ ἀνέστη, καθὼς προεῖπεν· «Λύσατε γάρ, φησίν, τὸν ναὸν τοῦτον καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγείρω αὐτόν». Καὶ ἵνα δείξῃ, ὅτι οὐκ ἦν παντοκράτωρ ὁ θάνατος, οὔτε κατὰ πάντων ἰσχύει, συνανέστησεν δὲ καὶ τοὺς προκεκοιμημένους.

Ἔχωμεν τοίνυν τὰς ἐλπίδας ἀρραγὲς εἰς τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν· διόπερ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, συνεργοῦν καὶ συγχαῖρον τῇ ἡμετέρᾳ φύσει, εὐαγγελίζεται ἡμᾶς διὰ τοῦ προφήτου, λέγον· «Ἀναστήτω ὁ θεὸς καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ», καὶ πάλιν· «Ἀνάστα, ὁ θεὸς, κρῖνον τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν», καὶ πάλιν· «Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοί, καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ, χαρήσονται τὰ πεδία καὶ πάντα ἐν αὐτοῖς». Εἰπὲ φανερῶς, διατί, ὦ προφῆτα; «Ὅτι κύριος ὕψιστος φοβερός, βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν».

Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς εἴπωμεν· «Αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ κύριος, ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ», πιστεύοντες οὖν, ὅτι ἀνέστη ὁ κύριος ἡμῶν καὶ ἔστιν καὶ ἔσται καὶ διαμένει εἰς τοὺς αἰῶνας.

Ἑδραῖοι στῶμεν τῇ πίστει, ἔχοντες ἐλπίδα σωτηρίας, πιστὸς γὰρ ἐστὶν καὶ ἡμᾶς ζωοποιήσει τοὺς νεκρωθέντας τοῖς πταίσμασιν.

Μιμησώμεθα τοίνυν τὴν χήραν καὶ τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλάθωμεν· τῷ πλησίον κακὸν μὴ ἀνταποδῶμεν· τῇ ἀγάπῃ ἑνώσωμεν ἑαυτούς, ἵνα τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν ἀξιωθῶμεν καὶ τῶν ἐπηγγελμένων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν, χάρητι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.


Παπαδόπουλος-Κεραμεῦς Ἀ. ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ,
ἤτοι ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΝ ΤΑΙΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑΙΣ
τοῦ ἁγιωτάτου ἀποστολικοῦ τε
 καὶ καθολικοῦ ὀρθοδόξου πατριαρχικοῦ θρόνου
τῶν Ἱεροσολύμων καὶ πάσης
Παλαιστίνης ἀποκειμένων
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΩΔΙΚΩΝ. Τ. β ́. Πετρούπολις, 1894.

No votes yet


Άγιοι Τόποι

24 Ώρες στους Αγίους Τόπους, Οδοιπορικό σε Μονές 20/04/2019

24 Ώρες στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων 25/04/2019

24 Ώρες στα Βήματα του Χριστού 27/04/2019

Η Θεία Λειτουργία

The Arabic Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

The Turkish Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

 

Ραδιοσταθμοί

Ακούστε (((ο)))
Ραδιόφωνο: Άγιοι Ισίδωροι

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ

Κάθε λογισμὸς καὶ κάθε αἴσθηση ὁδηγοῦν σταδιακὰ τὴν ψυχὴ εἴτε πρὸς τὸν παράδεισο εἴτε πρὸς τὴν κόλαση.

Ἄν ὁ λογισμὸς εἶναι ἔλλογος, τότε συνδέει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Θεὸ Λόγο, μὲ τὸν ὕψιστο Λογισμό, μὲ τὴν Παναξία, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ὁ παράδεισος.

παράδεισος

Ἐάν πάλι εἶναι ἄλογος ὁ λογισμὸς ἤ καὶ παράλογος, τότε συνδέει ἀναπόφευκτα τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Παράλογο, τὸν Ἀνόητο, μὲ τὸν διάβολο, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ἡ κόλαση.

Ὅσα ἰσχύουν γιὰ τὸν λογισμὸ, ἰσχύουν καὶ γιὰ τις αἰσθήσεις. Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ, ἀπὸ τὴν γῆ: καὶ ὁ παράδεισος μὰ καὶ ἡ κόλαση τοῦ ἀνθρώπου.

Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Ἐγὼ πατὴρ, ἐγὼ ἀδελφὸς, ἐγὼ νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφὴ, ἐγὼ ἱμάτιον, ἐγὼ ῥίζα, ἐγὼ θεμέλιος, πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς ἐγώ· μηδενὸς ἐν χρείᾳ καταστῇς. Ἐγὼ καὶ δουλεύσω· ἦλθον γὰρ διακονῆσαι, οὐ διακονηθῆναι. Ἐγὼ καὶ φίλος, καὶ μέλος, καὶ κεφαλὴ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ ἀδελφὴ, καὶ μήτηρ, πάντα ἐγώ· μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ πένης διὰ σέ· καὶ ἀλήτης διὰ σέ· ἐπὶ σταυροῦ διὰ σὲ, ἐπὶ τάφου διὰ σέ· ἄνω ὑπὲρ σοῦ ἐντυγχάνω τῷ Πατρὶ, κάτω ὑπὲρ σοῦ πρεσβευτὴς παραγέγονα παρὰ τοῦ Πατρός. Πάντα μοι σὺ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ συγκληρονόμος, καὶ φίλος, καὶ μέλος. Τί πλέον θέλεις; τί τὸν φιλοῦντα ἀποστρέφῃ; τί τῷ κόσμῳ κάμνεις; τί εἰς πίθον ἀντλεῖς τετρημένον;  περισσότερα »»»

Η Ελλάδα και ο Υμνος της Ελευθερίας

Ελληνική σημαία - Ελλάς - Ελευθερία

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

Υπεραγία Παρθένος Θεοτόκος Μαρία

Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων· ἡ δὲ βουλὴ τοῦ Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει, λογισμοὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. (Ψαλ. 32, 10-11)

εἰ δέ τις τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα τῶν οἰκείων οὐ προνοεῖ, τὴν πίστιν ἤρνηται καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων. (Τιμ.Α 5,8)

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας

Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί. Δεν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἀπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ' ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καἰ ποιὸ τὸ κακό καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.

St Antony the Great

Ἐφ᾿ ὅσον ἐννοεῖς τὰ περὶ Θεοῦ, νὰ εἶσαι εὐσεβής, χωρὶς φθόνο, ἀγαθός, σώφρων, πράος, χαριστικὸς κατὰ δύναμιν, κοινωνικός, ἀφιλόνεικος καὶ τὰ ὅμοια. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀπαραβίαστο ἀπόκτημα τῆς ψυχῆς, νὰ ἀρέσει στὸ Θεὸ μὲ τέτοιες πράξεις καὶ μὲ τὸ νὰ μὴν κρίνει κανέναν καὶ νὰ λέει γιὰ κανέναν, ὅτι ὁ δείνα εἶναι κακὸς καὶ ἁμάρτησε. Ἀλλὰ καλλίτερο εἶναι νὰ συζητᾶμε τὰ δικά μας κακά, καὶ νὰ ἐρευνᾶμε μέσα μας τὴ δική μας πολιτεία, ἐὰν εἶναι ἀρεστὴ στὸ Θεό. Διότι, τί μᾶς μέλει ἐμᾶς, ἐὰν ὁ ἄλλος εἶναι πονηρός;

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ἡ αἰωνιότητα εἶναι φρικιαστικὴ δίχως Θεάνθρωπο, γιατὶ καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι φοβερὸς δίχως τὸν Θεάνθρωπο. Καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο, μονάχα στὸν Θεάνθρωπο ἔχει τὴν τελικὴ καὶ λογικὴ του ἑρμηνεία. Δίχως τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὅλα τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλονται ἀναπόφευκτα σὲ χάος, σὲ φρίκη, σὲ θάνατο, σὲ κόλαση: ἡ φρόνηση σὲ ἀφροσύνη, ἡ αἴσθηση σὲ ἀπόγνωση, ἡ ἐπιθυμία σὲ αὐτοδιάσπαση μέσα ἀπὸ τὴν αὐτοθέωση ἤ τὴν αὐτοεξουθένωση.

περισσότερα