Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός | Ορθόδοξοι Πατέρες Our Lord Jesus Christ | Orthodox Fathers

»»»    Θεομητορικό Πανηγύρι

Θεομητορικό Πανηγύρι


Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ.Ιεροθέου

Κάθε θεομητορική εορτή είναι υπόθεση χαράς για όλη την Εκκλησία, ακριβώς γιατί η Παναγία δόξασε το ανθρώπινο γένος, με το να γίνη το πρόσωπο εκείνο που δώρισε την σάρκα της για να ενανθρωπίση το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Λόγος του Θεού. Οι Πατέρες της Εκκλησίας, οι ιεροί υμνογράφοι, οι αγιογράφοι συναγωνίζονται στην παρουσίαση της αξίας του προσώπου της Παναγίας μας, που είναι η χαρά των Αγγέλων, η δόξα των αγίων, αλλά και η προστασία όλων των ανθρώπων που πάσχουν και υποφέρουν από ποικίλα προβλήματα, τα οποία συνδέονται στενά με τον ανθρώπινο βίο.

Μεταξύ των πολλών Θεομητορικών εορτών σημαντική θέση κατέχει η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που αποκτά μεγάλη σημασία και αξία τόσο ως προς το περιεχόμενό της, αφού η Παναγία νίκησε την φθορά και τον θάνατο, με την δύναμη του Χριστού, όσο και ως προς τον χρόνο που εορτάζεται, γι’ αυτό και έχει ονομασθή το Πάσχα του Καλοκαιριού.

Συμμετέχοντας σε αυτό το μεγάλο θεομητορικό πανηγύρι θα ήθελα να παρουσιάσω δύο εικόνες που χρησιμοποιεί ο ιερός Νικόλαος Καβάσιλας για να δείξη το πάνσεπτο, παναμώμητο και αγιασμένο πρόσωπο της Παναγίας μας.

Η μία εικόνα που παρουσιάζει αυθεντικά το πρόσωπο και το έργο της Παναγίας μας, είναι η εικόνα του οφθαλμού. Πράγματι, ολόκληρη η ανθρώπινη φύση, με την Παναγία, απέκτησε οφθαλμό. “Νύν η φύσις των ανθρώπων ενεργόν έλαβε οφθαλμόν”. Πριν γεννηθή η Παναγία και δεχθή με υπακοή να γίνη Μητέρα του Χριστού, η ανθρώπινη φύση ήταν τυφλή, δεν μπορούσε να δη τον Θεό. Βέβαια, υπήρχαν οι Προφήτες στην Παλαιά Διαθήκη που έβλεπαν τον Θεό, αλλά αυτό ήταν προσωρινό, αφού δεν μπορούσαν να υπερβούν τον θάνατο. Έτσι, γενικά ολόκληρη η ανθρώπινη φύση, μετά την αμαρτία του Αδάμ, ομοίαζε με τον τυφλό άνθρωπο, αφού περιφερόταν δεξιά και αριστερά, λατρεύοντας ψεύτικους θεούς. Και αυτό ήταν φυσικό, αφού ο άνθρωπος εγκατέλειψε τον αληθινό Θεό, και σκοτίσθηκε πνευματικά. Η λατρεία των ειδώλων ήταν συνέπεια της απώλειας της λατρείας και της γνώσεως του αληθινού Θεού. Έτσι, αυτά που επιθυμούσαν να δουν οι Προφήτες και οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης τα είδε η ανθρώπινη φύση με το πρόσωπο της Παναγίας.

Η Παναγία ήταν και είναι ο πνευματικός οφθαλμός της οικουμένης. Όπως μόνον στον οφθαλμό προσφέρεται το φως και δι’ αυτού λαμβάνουν αξία και τα άλλα μέλη του σώματος, έτσι μόνον στην Παναγία δόθηκε το φως το αληθινό και δι’ αυτής, που είναι ο οφθαλμός της οικουμένης, προσφέρθηκε το φως σε όλα τα μέλη, δηλαδή σε όλη την ανθρωπότητα.

Η άλλη εικόνα που συνδέεται με το έργο της Παναγίας μας είναι η δημιουργία του ανθρώπου. Είναι γνωστόν ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, αφού πήρε χώμα από την γη, και στην συνέχεια ενεφύσησε ψυχήν. Η γη συνετέλεσε, αφού από εκεί πήρε ο Θεός την ύλη για να την μεταπλάση και να κατασκευάση το σώμα, αλλά δεν έκανε κάτι από τον εαυτό της, ακριβώς επειδή η γη δεν έχει ελευθερία, για να ερωτηθή και να αποφασίση.

Αυτή η εικόνα προσαρμόζεται προς την αναδημιουργία του ανθρώπου που έγινε δια του Χριστού, από την Παναγία, αλλά με μια διαφοροποίηση. Δηλαδή, η Παναγία είναι η νέα γη, από την οποία δημιουργήθηκε ο νέος άνθρωπος, αλλά ενώ η γη κατά την πρώτη δημιουργία του ανθρώπου δεν συνήργησε με την θέλησή της, αφού δεν είχε ελευθερία, η Παναγία κατά την δεύτερη δημιουργία, είλκυσε τον Ίδιο τον Τεχνίτη και Δημιουργό με την αρετή και την ζωή της, καθώς επίσης είναι εκείνη που εκίνησε την χείρα του Δημιουργού στην ανάπλαση του ανθρωπίνου γένους. Έτσι, λοιπόν, η Παναγία είναι παράκλητος υπέρ ημών στον Θεό, πριν ακόμη έλθη ο Παράκλητος, δηλαδή το Άγιο Πνεύμα.

Οι δυο αυτές εικόνες δείχνουν το μεγαλείο της Παναγίας, αλλά και το μεγάλο και σημαντικό έργο που επιτέλεσε στην ανθρώπινη φύση. Γι’ αυτό και εμείς σε κάθε θεομητορική εορτή, αλλά ιδιαιτέρως στην παρούσα εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, της αποδίδουμε την αγάπη μας. Δι’ αυτής βλέπουμε την αγάπη του Θεού, και αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα που μας ταλαιπωρούν. Δι’ αυτής αποβάλλουμε την πενυματική μας τύφλωση και αποκτούμε την θεογνωσία. Δια της Θεοτόκου ο Θεός ανέπλασε το ανθρώπινο γένος, και εμείς μέσα στην Εκκλησία γευόμαστε την ανάπλαση αυτή. Η ζωή μας αποκτά άλλο νόημα και περιεχόμενο. Γι’ αυτό η αγάπη μας προς την Παναγία είναι ανταπόδοση των όσων εκείνη έκανε και εξακολουθεί να κάνη για μάς.

Κάθε άνθρωπος έχει την ιστορία και τα προβλήματά του. Για όλα αυτά πρέπει να καταφεύγουμε στην Παναγία, που είναι ζωντανή και ακούει τις προσευχές μας. Αυτό δεν είναι χίμαιρα και ουτοπία, αλλά μια απτή πραγματικότητα. Ο λαός μας έχει μεγάλη εμπειρία πάνω στο θέμα αυτό. Βλέπει, ακούει και αισθάνεται την Παναγία σε δύσκολες στιγμές της ζωής του. Αυτή την παράδοση πρέπει να καλλιεργήσουμε. Γιατί εμείς ως λαός έχουμε κάτι βαθύτερο και ουσιαστικότερο, έχουμε ζωντανή σχέση με τον Θεό, την Παναγία και τους αγίους. Και είναι γεγονός ότι ολόκληρος ο κόσμος σήμερα έχει ανάγκη από αυτή την προοπτική, η οποία είναι η μόνη δυνατή να μας εξαξάγη από τους μονόδρομους της παρούσης ζωής, και τα αδιέξοδα της σημερινής μονοδιάστατης και μονοσήμαντης, και γι’ αυτό, πολυτάραχης κοινωνίας.

Με την ευκαιρία της σημερινής εορτής ας ευχηθούμε να βρισκόμαστε κάτω από την θεομητορική σκέπη της Παναγίας, ώστε, ενωμένοι μαζί της, να μπορούμε και εμείς να έχουμε πνευματικό οφθαλμό για να βλέπουμε τα μεγαλεία του Θεού, την τραγωδία του ανθρώπου, καθώς επίσης και τον τρόπο που μπορεί να επιτευχθή η ανάπλαση και αναδημιουργία μας.


Πηγή : http://www.parembasis.gr

Your rating: None Average: 5 (1 vote)


Άγιοι Τόποι

24 Ώρες στους Αγίους Τόπους, Οδοιπορικό σε Μονές 20/04/2019

24 Ώρες στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων 25/04/2019

24 Ώρες στα Βήματα του Χριστού 27/04/2019

Η Θεία Λειτουργία

The Arabic Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

The Turkish Divine Liturgy of St. John Chrysostomos

 

Ραδιοσταθμοί

Ακούστε (((ο)))
Ραδιόφωνο: Άγιοι Ισίδωροι

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ

Κάθε λογισμὸς καὶ κάθε αἴσθηση ὁδηγοῦν σταδιακὰ τὴν ψυχὴ εἴτε πρὸς τὸν παράδεισο εἴτε πρὸς τὴν κόλαση.

Ἄν ὁ λογισμὸς εἶναι ἔλλογος, τότε συνδέει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Θεὸ Λόγο, μὲ τὸν ὕψιστο Λογισμό, μὲ τὴν Παναξία, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ὁ παράδεισος.

παράδεισος

Ἐάν πάλι εἶναι ἄλογος ὁ λογισμὸς ἤ καὶ παράλογος, τότε συνδέει ἀναπόφευκτα τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Παράλογο, τὸν Ἀνόητο, μὲ τὸν διάβολο, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ἡ κόλαση.

Ὅσα ἰσχύουν γιὰ τὸν λογισμὸ, ἰσχύουν καὶ γιὰ τις αἰσθήσεις. Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ, ἀπὸ τὴν γῆ: καὶ ὁ παράδεισος μὰ καὶ ἡ κόλαση τοῦ ἀνθρώπου.

Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Ἐγὼ πατὴρ, ἐγὼ ἀδελφὸς, ἐγὼ νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφὴ, ἐγὼ ἱμάτιον, ἐγὼ ῥίζα, ἐγὼ θεμέλιος, πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς ἐγώ· μηδενὸς ἐν χρείᾳ καταστῇς. Ἐγὼ καὶ δουλεύσω· ἦλθον γὰρ διακονῆσαι, οὐ διακονηθῆναι. Ἐγὼ καὶ φίλος, καὶ μέλος, καὶ κεφαλὴ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ ἀδελφὴ, καὶ μήτηρ, πάντα ἐγώ· μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ πένης διὰ σέ· καὶ ἀλήτης διὰ σέ· ἐπὶ σταυροῦ διὰ σὲ, ἐπὶ τάφου διὰ σέ· ἄνω ὑπὲρ σοῦ ἐντυγχάνω τῷ Πατρὶ, κάτω ὑπὲρ σοῦ πρεσβευτὴς παραγέγονα παρὰ τοῦ Πατρός. Πάντα μοι σὺ, καὶ ἀδελφὸς, καὶ συγκληρονόμος, καὶ φίλος, καὶ μέλος. Τί πλέον θέλεις; τί τὸν φιλοῦντα ἀποστρέφῃ; τί τῷ κόσμῳ κάμνεις; τί εἰς πίθον ἀντλεῖς τετρημένον;  περισσότερα »»»

Η Ελλάδα και ο Υμνος της Ελευθερίας

Ελληνική σημαία - Ελλάς - Ελευθερία

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

Υπεραγία Παρθένος Θεοτόκος Μαρία

Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων· ἡ δὲ βουλὴ τοῦ Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει, λογισμοὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. (Ψαλ. 32, 10-11)

εἰ δέ τις τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα τῶν οἰκείων οὐ προνοεῖ, τὴν πίστιν ἤρνηται καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων. (Τιμ.Α 5,8)

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας

Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί. Δεν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἀπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ' ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καἰ ποιὸ τὸ κακό καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.

St Antony the Great

Ἐφ᾿ ὅσον ἐννοεῖς τὰ περὶ Θεοῦ, νὰ εἶσαι εὐσεβής, χωρὶς φθόνο, ἀγαθός, σώφρων, πράος, χαριστικὸς κατὰ δύναμιν, κοινωνικός, ἀφιλόνεικος καὶ τὰ ὅμοια. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀπαραβίαστο ἀπόκτημα τῆς ψυχῆς, νὰ ἀρέσει στὸ Θεὸ μὲ τέτοιες πράξεις καὶ μὲ τὸ νὰ μὴν κρίνει κανέναν καὶ νὰ λέει γιὰ κανέναν, ὅτι ὁ δείνα εἶναι κακὸς καὶ ἁμάρτησε. Ἀλλὰ καλλίτερο εἶναι νὰ συζητᾶμε τὰ δικά μας κακά, καὶ νὰ ἐρευνᾶμε μέσα μας τὴ δική μας πολιτεία, ἐὰν εἶναι ἀρεστὴ στὸ Θεό. Διότι, τί μᾶς μέλει ἐμᾶς, ἐὰν ὁ ἄλλος εἶναι πονηρός;

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ἡ αἰωνιότητα εἶναι φρικιαστικὴ δίχως Θεάνθρωπο, γιατὶ καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι φοβερὸς δίχως τὸν Θεάνθρωπο. Καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο, μονάχα στὸν Θεάνθρωπο ἔχει τὴν τελικὴ καὶ λογικὴ του ἑρμηνεία. Δίχως τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὅλα τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλονται ἀναπόφευκτα σὲ χάος, σὲ φρίκη, σὲ θάνατο, σὲ κόλαση: ἡ φρόνηση σὲ ἀφροσύνη, ἡ αἴσθηση σὲ ἀπόγνωση, ἡ ἐπιθυμία σὲ αὐτοδιάσπαση μέσα ἀπὸ τὴν αὐτοθέωση ἤ τὴν αὐτοεξουθένωση.

περισσότερα